دو کلمه حرف حساب

دو کلمه حرف حساب

یادم نیست کجا!
ولی جایی نوشته بود:
«‏اگر دنیا سه چیز نداشت
کاملاً بی‌ارزش بود.
کتاب، موسیقی و فوتبال!»

این سه، همه زندگی من است.

در اهمیت ورزش بانوان

شنبه, ۳۰ دی ۱۳۹۶، ۰۵:۲۶ ق.ظ

تا قبل از سرد شدن هوا و سرما خوردن جمعی اهالی خانه هر شب یک ساعتی را به ورزش در پارک می‌گذراندیم. اوایل تنها بودم و بعد کم‌کم مادرگرامی و خاله‌ گرامی‌تر و امیرحسین عزیز هم به جمع(شایدهم به فرد!) اضافه شدند. البته بماند که مهم‌ترین دلیلی که در راضی کردن خاله و بعد مادر گرامی نقش داشت اضافه وزن خاله و درد مفاصل مادر بود و نه نصایح و صحبت‌های من. به هرحال، در این یک ساعت ورزش روزانه تجربیاتی کسب کردم که گفتنی‌ست. 

یکی اینکه متوجه شدم چقدر پارک‌های ما نا امن است! حتی برای یک پسر بیست و شش ساله. روزهای اول در راه هرکسی را که می‌دیدم سلام می‌کردم. به این امید که سلام سلامتی می‌آورد و ورزش هم ایضاً. پس مثبت در مثبت می‌شود مثبت. ولی در همان روزهای اول اشخاصی را در پارک ملاقات کردم که قصد فروش مواد غیربهداشتی را به بنده داشتند، که خب به خیر گذشت. یک مورد به پیرمردی سلام کردم و مجبور شدم یک کیسه برنجی 25 کیلویی را به مدت بیست دقیقه تا درب منزلش ببرم. و دست آخر متوجه شوم پسرش در خانه خوابیده و پژوی نقره‌ای دم در هم مال پسرک است. یک مورد هم به خانمی که خیره به ما نگاه می‌کرد سلام کردم که خب بماند که چه شد. خلاصه کلام اینکه فهمیدم سلام همیشه هم سرمنشأ سلامتی نیست. و این ضرب‌المثل‌های قدیمی همه کشک اند.

 نکته دومی که در این دویدن‌های شبانگاهی به چشمم آمد و از نکته اول بسیار مهم‌تر بوده و موضوع بحثم هم همین است این بود که چقدر فضای ورزشی برای بانوان کم است. و بدتر اینکه چقدر خانم‌ها اهل ورزش نیستند. و به سلامتی خودشان اهمیتی نمی‌دهند. و مصیبت‌وارتر اینکه به‌ظاهر روشن فکران ما تصورشان از ورزش بانوان فقط و فقط حضور در ورزشگاه در کنار آقایان است! نمی‌گویم حضور در ورزشگاه حق مسلم خانم‌ها نیست. هست. ولی حق مسلم‌ترشان این است که برای سلامتی‌شان ارزش قائل شوند. و برای سلامتی‌شان چاره ای اندیشیده شود. خانم‌هایی که چه خانه‌نشین باشند چه دانشجو و کارمند و یا دانش‌آموز تقریباً اغلب‌شان از ورزش به دور هستند

سرانه محیط ورزشی برای آقایان کم و برای بانوان فوق‌العاده ناچیز است. میل و رغبت پایین، اهمیت ندادن به ورزش همگانی و سلامتی بدن، کم بودن مکان‌هایی که مخصوص ورزش بانوان باشد و احتمالاً عوامل دیگر هرکدام سدهای بزرگی هستند که در برابر ورزش کردن بانوان کشیده شده. کشیده شده و ظاهراً هیچ‌کس هم میلی به تلاش برای تخریبشان ندارد. حتی خود بانوان. 

در این چند وقت که خاله و مادر گرامی را برای ورزش همراه خود می‌بردم نگاه رهگذران هم برایم جالب بود. اینکه نگاه شان چقدر سرشار از تعجب و گاهی حتی چندش‌ناک بود. گویی ورزش کردن یک خانم با وسایل ورزشی پارک چیزی عجیب و یا حتی گناه کبیره باشد. امروز و در حالی که چند روزی است مجدد برنامه ورزشی روزانه را اینبار در وقت عصر در دستور کار قرار داده‌ایم(به این می‌گویند ریاکاری مثبت!) بیشتر از همیشه برایم سوال پیش آمده که چرا فکر می‌کنیم وسایل ورزشی پارک فقط مال آقایان است؟ و اگر این تصور را داریم.(که صد درصد تصور غلطی هم هست) چرا محیطی فراهم نمی‌کنیم که بانوان هم بتوانند آزادانه ورزش کنند؟(اگر می‌گویید خب بروند باشگاه، اول اینکه باشگاه‌های خیلی کمی در سطح شهر وجود دارد. ایضاً هزینه‌ رفتن به باشگاه هرچند هم ناچیز برای برخی افراد قابل پرداخت نیست.) و اینکه چرا خانم‌ها فکر می‌کنند نیازی به ورزش کردن روزانه ندارند؟ (البته آقایان هم تا حدودی همین تصور را دارند.) و چرا خانم‌هایی هم سن مادر من در سن... (سن خانم‌ها را که نمی‌گویند! همان 15 سالگی مثلاً) سالگی باید به انواع و اقسام دردهای مفصلی مبتلا باشند؟ و چرا هیچوقت اهمیت ورزش کردن را درک نکرده‌ایم؟ و چرا ورزش در اولویت روزانه ما مطلقاً هیچ جایی ندارد؟ و چرا اینقدر که مثلاً حجاب بانوان برای برخی مهم هست سلامت بانوان مهم نیست؟ مگر نه اینکه یک جامعه سالم در ابتدا نیاز به اعضای سالم دارد؟  و چرا در مدرسه‌ها کمتر به ورزش دختران توجه می‌شود؟ و چرا در بسیاری از مدارس ما هنوز دیدشان به ورزش تلف کردن وقت دانش‌آموز است؟ و سؤال‌های دیگری که مدت‌هاست در پستوی ذهنم رژه می‌روند بی آنکه پاسخی برایشان داشته باشم. یا لااقل راه‌حلی که بتواند خراشی هرچند کوچک به این سدهای محکم در راه ورزش بانوان وارد کند.

+ حتی فکر می‌کنم ورزش و به‌طور خاص ورزش بانوان هیچگاه دغدغه هفتاد درصد خوانندگان این متن و وبلاگ هم نبوده. چه بسا این هفتاد درصد در دل خود به بنده هم لبخندی از سر مسخرگی بزنند. 

نظرات  (۴۵)

۳۰ دی ۹۶ ، ۰۸:۰۲ ستاره جان
هاااااا زدی تو خال 
حق مسلم رفتن به ورزشگاه برای دیدن نیست 
ورزش کردن است 
حق مسلم حق استفاده ازهمین پیاده رو ها و پارکها برای ورزش است 
پاسخ:
آره دقیقاً. و نکته اینجاست هیچ کسی هیچ حرفی نمی‌زنه. حتی خود زنان جامعه. حرف که هیچی حتی بهش فکر هم نمی‌کنن. دغدغه شونم نیست.
درود بر جناب آقا گل
سپاس از اینکه با نگاه خوبتان به پیرامون ، همواره مسائل اجتماعی را آنگونه که هست دیده و به خوبی نقد می فرمایید .
روزی روزگاری ، می گفتند جامعه سالم در دست مادران سالم است و مادران زمانی از سلامت روحی بهره می برند که سلامت جسمشان تامین شده باشد . هم از زاویه خورد و خوراک و هم ورزش .
امروزه اما ، آغاز پوکی استخوان در زنان آفتاب و مهتاب ندیده ایرانی به 17 سالگی رسیده و کودکی که می خواهد از آن مادر متولد شود ، دچار چه عوارض جسمی خواهد شد ، خدا می داند .
...
بگذریم از همه فاکتورهای اجتماعی و فرهنگی و خانوادگی که مادران ما را منفعل می خواهد ، و داستانی به بلندای هزار سال دارد .
...
به هر روی نگاهتان به عزیزانتان ( مادر - خواهر - خاله و عمه و ... همه بانوان مهم زندگی تان ) نگاهی بسیار انسانی و مهربانانه است . بماند که بسیاری از آقایان احترام به بانوان پیرامون خود را تنها در این می دانند که حصاری باشند برایشان تا آفتاب و مهتاب نبینند ( یه وقتی ای وای نامحرم ) ... و باید در پاسخ به آنان ... و به قول عطار بزرگ
... گفت شیخا هرآنچه گویی هستم / آیا تو چنان که می نمایی هستی ؟
سخن پیرامون بودن و نبودنمان آنقدر هست که مثنوی هزار من به گرد پایش نخواهد آمد و درحوصله ظرف اینترنت و خوانندگان و شما و خلاصه دنیا و زمین و زمان ، نمی گنجند .
دست مادر مهربان گرانقدر و خاله  خانوم محترم را می بوسم . در پناه مهر حضرت دوست همواره چنین خوش اندیشه باشید و با تندرستی و شادمانی بر دوام روزگار بگذرانید ( آمین)

پاسخ:
درود.
مشکلی که ازش نام بردید فقط قسمتی از این مشکلاته. ادامه این وضعیت در درازمدت می‌تونه آسیب‌های پرشمار دیگری هم داشته باشه.
متشکرم بابت دعای خوبتون.
۳۰ دی ۹۶ ، ۰۸:۳۶ ام شهرآشوب
باشگاههای ورزشی که انصافا پول خون پدرشونو میگیرن. ما که از پس هزینه هاش برنمیایم. 
 یه پارک بانوان هم که برامون زدن از صدتا فحش بدتره!!! 

بماند که چقدر مسیر رفت و آمدش بده! (ته بلوار دانش!) 
خانما فقط میان دورهم بشینن و تخمه بشکنن و گاها حرکات موزونی انجام بدن!!

تعداد دوچرخه هاش بسیار کم و همونایی هم که هست پکیده اس!

تازه اگه بخوای با خودت دوچرخه ببری باید پول ورودی دوچرخه رو بدی!!! جالبه. شهرداری دکون باز کرده

برنامه های تفریحی هم که تا دلتون بخواد کمه و به درد نخور 
اصلا ما قشر آسیب پذیر جامعه بشمار میریم . البته قبول دارم که اقبال عمومی هم به ورزش بسیار کمه
پاسخ:
قابل ذکره که ما همون ته بلوار دانش می‌شینیم:d
و اما بعد، این دیگه خیلی مسخره است! مگه آقایون برا ورود به پارک با دوچرخه پول می‌دن که از بانوان برا ورود دوچرخه به پارک پول می‌خوان؟ :||| 
همین دیگه شما ببینین همین پارک بانوانی هم که هست کیفیت داغون. جای نامناسب شهر(انصافاً در دسترس نیست. اتوبوس‌های دانشگاه فقط از کنارش رد میشه اونم وسط اتوبان ولت می‌کنه و میره. ایستگاه نداره اصلاً) لوازم ورزشی مناسبی هم نداره. تازه همینی هم که هست کسی بهش توجهی نمی‌کنه. به قول شما اگه میرنم فقط برای تفریح و تخمه خوردن میرن. و نه ورزش.

۳۰ دی ۹۶ ، ۰۸:۵۱ مریــــ ـــــم
اگزکلی
دقیقا همینه
مثلا خونواده خودم اینقدی به نوع غذا خوردن من گیر میدن به ورزش نکردن من گیر نمیدادن در صورتی دوتاش در راستای همه 
از همون بچگی ارزوم بود یه ورزشی رو حرفه ای ادامه بدم
تو راهنمایی موفق شدم  برم کاراته
اول دبیرستان دیگه مامانم نذاشت ادامه بدم
چرا؟؟
چون میگفت قدت کوتاه مونده(این در صورتی بود دوتا از داداشام کاراته کار میکردن)
:/
تابستون اول دبیرستان که قدم زد بالا مامانم بهونه پیدا کرد که ارررره چون کاراته بازی میکردی قدت رشد نکرده بود.همین سبب شد که به شدت مانع من بشه.(در اصل منکه میفهمیدم چون ورزش خشنی بود نمیخواست من برم)
میگفتم من میخوام ورزش کنم میگفتن پیاده روی مادر همه ورزشاست .برو پیاده روی.خب چقد پیاده روی؟؟؟من میخوام توش هیجان باشه رقابت باشه میگفتن برو والیبال .خب رفتم ولی نقش دیوار همش داشتم نه خودم حال میکردم نه بچه های دیگه بامن
اینجوری شد که بعد یک ماه والیبال ول کردم

داداشام چون پسر بودن میتونستن بوکس و کاراته ادامه بدن اما من حتی اجازه شرکت کردن تو بخش کمیته رو نداشتم و فقط باید کاتا کار میکردم
دوباره ارزوی کاراته رو تو ذهنم هی مرور کردمو مرور کردم
تا یک روز بعد شروع 23سالگیم تصمیم گرفتم ترسو بذارم کنار و کاراته رو ادامه بدم بعد 8سال وقفه
بازم مامانم به شدت مانع شد و میشه اما خب فعلا دارم مقاومت میکنم.
ورزش که فقط پیاده روی و دراز نشست دستا بالا و دستا پایین نیست
:|


پاسخ:
با همین دست فرمون به مقاومت ادامه بده. :)
حالا اگه همین پیاده روی و دراز نشست رو هم پیگیر باشن خوبه. قرار نیست همه حرفه‌ای ورزش کنن که. ورزش عمومی بیشتر منظورم بود الان. :)

۳۰ دی ۹۶ ، ۰۹:۱۰ حسن قاسمی
به شخصه با ورزش کردن در ملاعام نمیتونم کنار بیام، البته نمیگم که اشتباست، یک جوریه :)

با وضعیت فعلی مسئولین، حالا حالا امیدی به اصلاح دستکم همین مورد ندارم.

به نظرم باید از خیرین مدرسه ساز بخوایم که بیان یک حرکتی بزنن.

یا مردم یک منطقه یا محله، با همکاری هم، برای ایجاد همچین فضاهای، اقداماتی بکنن.

یا اصلا بحث وقف در باب ورزش مطرح بشه.
پاسخ:
همین دیگه همین یه جوری بودن مشکل منه. اینکه اغلب مون با این مسئله مشکل داریم. حتی اگه به روی خودمونم نیاریم. ولی لازمه و باید ورزش همه گانی و ورزش توی پارک‌ها همه گیر بشه. 

۳۰ دی ۹۶ ، ۰۹:۴۰ بهارنارنج :)
فقط این وسط وسایل پارک که بدرد نمیخورن..
چرا باشگاها انقدر گرونن:||
البته میشه با دوتا دمبل چندتا حرکت خوب یاد گرفت و هرروز ورزش کرد
ولی این تفکرات غلط بنظرم توی شهرهای کوچیکه! چون خیلی هم باکلاس دیدم خانما میان ورزش میکنن و خیلیم باکلاس پیاده روی کاملا هم پوشیده
درحالی که من شهرستان یادمه یه سری با خالم رفتم عینک افتابی رو چشمبود گفت بردار اینجا مردمش جنبه این چیزارو ندارن متلک میگن و بدمیدونن!
نمیدونم اسمش چیه یحتمل فقر فرهنگی گرچه ماهم خیلی بافرهنگ نیستیم ولی خب:)
پاسخ:
 مشکل اینه که شهرها و روستاهای کوچک هنوز با طرز تفکر 30-40 سال پیش جلو میرن. هنوز تفکر سنتی درونشون حاکمه. نمی‌گم طرز تفکر غلطیه. نه. غلط نیست ولی با شرایط حال جامعه اشکالاتی بهش وارد هست. این از این.
نکته دیگه اینکه شاید مهم ترین دلیل گرون بودن باشگاه‌ها همین همه گیر نبودنش باشه. اگر تعداد باشگاه‌ها بالا باشه و باشگاه رفتن یک کار لوکس به حساب نیاد اون وقت قیمتش هم پایین تر میاد. و بعد اینکه حالا گیرم وسایل پارک به درد نخور آقا دیگه پیاده روی کردن که هیچی نمی‌خواد. همین پیاده روی هم ورزش لازم و خوبیه برا کسایی که اصلاً ورزش نمی‌کنن.
۳۰ دی ۹۶ ، ۱۰:۲۷ حامد سپهر
این مشکل سرانه ی محیط ورزشی نیست که مشکل سازه این وسعت نگاه و دید ما به ورزشه که اجازه نمیده خانومها راحت توی پارکها یا فضا های ورزشی ورزش کنن باشگاهها هم که پول خون باباشونو میگیرن میمونه پارکها که اونهم جزو قلمرو عزیزان معتاده یا اگه هم نباشه این نگاه رهگذرانه که به یه ورزشکار به دید یه .... نگاه میکنن
ما عادت داریم به کسی که لباس ورزشی تنشه نگاه طعنه دار کنیم تا یه معتاد
پاسخ:
گفتم دیگه هر کدوم از اینا خودش یک سد محکمه در مقابل ورزش بانوان. ولی مهم ترین سدش خواست عمومیه. اگر خود جامعه به این باور برسه وقتی سد اول بشکنه پشت سرش سدهای بعدی هم می‌تونه برطرف بشه. 
۳۰ دی ۹۶ ، ۱۱:۲۴ دست نویس
تو یه منطقه ی شلوغی یه خانمی داشت تنهایی (تا یه مدتی) ورزش می کرد، بعد یه مدت دیدم کلی آدم کنارش ورزش می کردن
بعضی از آدما جرقه می خوان، بیشتر شاید خجالت می کشیدن
تو جنوب کشور به هرکی سلام می کردم بدون اینکه از من انتظار داشته باشه که ادامه حرفم رو بزنم جواب سلامم رو خیلی گرم و محترمانه می داد، اونهم با لهجه غلیظ عربی، بعد راهش رو می گرفت می رفت. ولی بدبختی جاهای دیگه وقتی سلام می کردم، جواب سلام نمیدادن هیچ، به صورتم نگاه می کرد و می گفت: بفرمایید...
موفق باشید
پاسخ:
این اتفاق برا ما هم افتاد. بعد چند وقت که رفتیم ورزش تعداد کسایی که می‌اومدن و ورزش می‌کردن بیشتر از قبل شد. بخصوص خانم‌ها. چندتایی خانم مسن هم بودن که همون موقع می‌اومدن و دور تا دور پارک پیاده روی می‌کردن. :)
.
من توی عراق این تجربه رو داشتم. حس خوبی بود. به هرکی می‌رسیدیم سلام می‌دادیم.
۳۰ دی ۹۶ ، ۱۱:۴۸ 🔹🔹نیلگون 🔹🔹
سلام 
چراهای بسیار خوبی را مطرح کردید.همانا سؤالات بی جواب منم هست.

میدونید؛ بنظرم ازونجایی که مشغله و مسئولیت و دل نگرانی خانوم ها نسبت آقایون خیلی بیشتره؛ خیلی کمتر به خودشون و سلامتیشون فکر میکنند. ( که میدونم اشتباهه اما خب واقعیت اینه) 
حالا از نداشتن وقت و خوردن حرص و جوش همسر و فرزند و محیط کار فاکتور بگیریم؛ فرض میکنیم خانومی مثل شما برنامه ریزی کنه و بره تو یه محیطی مثل پارک برای ورزش.
 شک نکنید با دیدن مواردی که ذکر کردید بعد از دوروز (!) عطای ورزش رو به لقاش میبخشه...


اینکه چرا رو حجاب خانوم هت مانور میدن اما روی ورزششون و سلامتیشون خیر؛ سوالی هست که باید از حضرات بپرسید.

پاسخ:
سلام.
.
نه قبول ندارم. همون خانمی که به ورزش اهمیتی نمی‌ده و به سلامتیش اهمیتی نمی‌ده رو به کرات دیدم که چقدر به زیباییش اهمیت داده. اگه بحث اهمیت ندادن و فکر نکردن بود تو این مورد هم باید این شکلی می‌شد. مشکل اینه که از ابتدا براش ورزش به عنوان یک نیاز مطرح نبوده. ولی زیبایی چرا. بهش قبولوندن که باید زیبا باشی. ولی هیچوقت کسی بهش نگفته ورزش خیلی مهمه. باور اجتماع خواه ناخواه روی فرد تأثیر می‌گذاره. 

۳۰ دی ۹۶ ، ۱۱:۵۹ دکتر سین
خیلی بده که فرمت خانواده توی جامعه‌ی ما جوریه که مادرا عموماً به‌تدریج به سمت ضعف و مریضی پیش می‌رن. قطعاً بخش عمده‌ای از این مشکل فرهنگیه. فکر می‌کنم با اصلاح سبک زندگی، تا حد زیادی حل‌شدنی باشه این موضوع. 
+ سایه‌ی مادر و خاله‌ی عالی بر سرت مستدام! :دی
پاسخ:
آره جامعه ما طوریه که مادرا خیلی بیشتر در معرض آسیب جسمی و روحی هستن. این خیلی بده. بحث همینه که چطوری این سبک عوض بشه؟ من نوعی که نمی‌تونم عوضش کنم می‌تونم؟
.
+ممنون. همچنین مادر شما. :)
ما روزهای زوج پیاده روی داریم، امروز چند دقیقه دیر رسیدم دیدم شادی جلو آزمایشگاه نشسته پرسیدم چرا نرفته، گفت: از خانما هیچ کس نرفته اونم تنهایی معذب شده بره :/
خونواده ما تنها کسی که به ورزش اهمیت میده مامانمه، قدیمترها اسب سواری میکرده. الان حداقل پیاده روی روزانه و هرازگاهی با پدرجان کوه نوردی داره تو دستور کارشونه.
واقعا باید فکرشه رو این مسئله!!
پاسخ:
:)))
شما دو-هیچ از زندگی جلویی به خاطر همین پیاده روی. 
مادرتون البته 6-0 جلوئه. ایشون رو الگو قرار بده. آفرین.
۳۰ دی ۹۶ ، ۱۳:۲۸ خانومی ...
منم نظرم اینه که آدم باید بخاطر سلامتیش ورزش کنه :)
اینجا کسی نیست منو ببره پارک ورزش کنم اگه بود به شدت استقبال میکردم 
ما یه پارک بانوان داریم اینجا که دور تا دورش رو پوشوندن که مبادا گربه مذکری دیدش بیوفته داخل . در نتیجه من فکر میکردم اونجا میشه کشف حجاب کرد که بعد از اینکه رفتم داخل فهمیدم نخیر نمیشه کشف حجاب کرد موندم چرا پارک بانوان هست و آقایون رو داخل راه نمیدن :/

پاسخ:
دیده شده پارک بانوان می‌زنن ولی آقایون رو هم راه میدن. آقایون مثلاً باغبان و از این دست منظورمه. نمی‌دونم دقیقاً تعریف شون از پارک بانوان چیه؟ اینکه از این.
دوم اینکه خب خودتون برید. عصر برید مطمئن باشید چند روز که رفتید یکی دوتا همراه یا آشنای جدید هم یافت میشه. :)

۳۰ دی ۹۶ ، ۱۳:۳۷ کوالای پیر
پارک‌های محل ما صبح‌ها پر از آدماییه که ورزش میکنن و اکثرا هم خانوم ها هستن اما از این تعداد خانوم تعداد خیلی کم و انگشت شماری زیر ۳۰سال‌ هستن و بیشتر مادرایی مثل مامان منن که دست و پادرد انواع مریضی هارو گرفتن و الان تازه فهمیدن که باید بیان ورزش تا از این بدتر نشن :| منم به عنوان یه جوون صبحایی که خونه‌ام نمیتونم از خوابم بزنم و برم پارک بقیه روزاهم که وقت نمیکنم باشگاهم که خیلی گرونه و من اگه حتی پولشم داشته باشم برای رفت و آمد باید یه هزینه ای تقریبا اندازه شهریه باشگاه بدم و خب نمیشه اینجوری  -_- فقط تنها کاری که به عنوان ورزش میکنم اینه که یه تیکه از مسیرم رو پیاده بیام بجای تاکسی:))

با این روند احتمالا منم تا چند سال دیگه دچار آرتروز و پوکی استخوان و روماتیسم و انواع امراض میشم

پاسخ:
یکی از اشتباهاتی که می‌کنیم اینه که فکر می‌کنیم چون از فلان جا تا بهمان جا رو پیاده می‌ریم یعنی ورزش کردیم. نه! به هیچ وجه! ورزش حتی اگه پیاده روی هم باشه یه سری پارامترهایی داره که وقتی بهش برسی میشه ورزش. یکیش اینه که باید تحت فشار باشه. یعنی وقتی بیست دقیقه پیاده روی کردی لااقل ضربان قلبت بالا رفته باشه. لااقل یک کمی بدنت گرم تر شده باشه و عرق کرده باشی. به ماهیچه‌های مهم بدن فشار وارد کرده باشی. اینکه عادی از محل کار یا مدرسه تا ایستگاه مترو یا اتوبوس پیاده بری فقط پیاده رفتی. تازه بدنت رو هم خسته تر کردی. همین. 
.
جلو ضرر رو هر وقت بگیری تازه است.
۳۰ دی ۹۶ ، ۱۴:۵۳ آسـوکـآ آآ
خیلی به طرزِ فکر مردم بر میگرده
تو رشت( یکی از شهرای چاق پرورِ ایران)
اصولا این قضیه غیر عادی نیست
یعنی خانوما اندازه آقایون(بلکه هم بیشتر) تو پارکا ورزش می کنن.
مخصوصا صبح ها
ولی خب بعضی نگاهها هنوز خوب نیستن...

به نظرم نشاط بعد از ورزش
حتی اگه دردی کم نشه و وزنی پایین نیاد
به خودیِ خود کلی از مشکلات رو کم می کنه
مخصوصاً مشکلات روحی
پاسخ:
آره طرز تفکر جامعه خیلی نقش پررنگی داره. یکی از همون سدهایی که گفتم همینه. 
دقیقاً ورزش اول از همه برای سلامت جسم و روحه. نه کم کردن وزن یا کم کردن درد. :)
فرض کن بانوان بخوان هم ورزش کنن ؟ مطالبه هم بکنن ؟ 
نه مسئولین که هیچی خانواده ها هم اهمیت نمی دن ، فرهنگ متاسفانه مریض است و مرض دارد.
همین الانش دارن جلوی بانوان دوچرخه سوار رو می گیرند ، همین الانش تیم های مدال آور بانوان دارن منحل میشن 
و این رشته سر دراز دارد ....
پاسخ:
اولین مرحله هر چیزی طلبه. اگه طالب چیزی نباشی خب بهت نمی‌دنش. الان مشکل مهم اینه که جامعه و بانوان این جامعه طالب ورزش کردن نیستن. اهمیت این موضوع رو درک نکردن. حالا اینکه چرا درک نکردن؟ این به نظر می‌رسه ریشه توی گذشته و هنجارهای جامعه داره. براش تعریف نشده که ورزش کردن هم یک نیازه. 
.
چند روز پیش خوندم یکی از بانوان دوچرخه سوار رو با موتور رفتن کنارش و پرتش کردن توی حاشیه جاده. خیلی می‌خواد ذهن طرف مریض باشه تا دست به همچین کار وحشیانه‌ای بزنه. :| واقعاً موندم چی بگم.
من به عنوان یه دختر اگه بخوام هر روز به پارک برم و ورزش کنم نه جامعه شرایطش رو فراهم کرده برام و نه خانواده گرام به دلایلی که خب هممونم میدونیم میزارن که من برم. پس در نتیجه باید برم باشگاه که خب باشگاه هم دوره و نمیتونم برم. 
میمونه توی خونه که اونم همسایه طبقه پایین میاد کلمو میکنه :| 
پاسخ:
ولی آیا این دلیل میشه که به عنوان یه دختر سکوت کنی و حقت رو مطالبه نکنی؟ اگه به این باور برسی که این حقته. و ورزش کردن مثل درس خوندن و حتی مهم تر از درس خوندن برات یک نیازه؟
۳۰ دی ۹۶ ، ۱۶:۰۹ مترسک ‌‌
در بیان معضل ورزش بانوان همین بس که تا الان فقط یه دونه مدال‌آور المپیکی داشتیم اونم کیمیا علیزاده است! دیگه خودت حدیث مفصل بخون...
پاسخ:
حالا کاری به ورزش قهرمانی ندارم. اون بحثش جداست. البته به نظرم توی ورزش‌های قهرمانی توی این چند سال پیشرفت‌های خیلی خوبی شده. قبلاً حتی اینکه یک دختر بخواد بره سمت ورزشی مثل تکواندو، یا فوتبال یا هر ورزش دیگه‌ای کلی سرزنشش می‌کردن. هنوزم خوب نیست. نرمال نیست. ولی نسبت به گذشته الان باز شرایط بهتر شده. 

۳۰ دی ۹۶ ، ۱۹:۱۱ آذری قیز
سلام!
تکبیررررررررررررر
خیلی جالب و تحسین برانگیزه نگاه یک آقاگل به مقوله ی مهم ورزش بانوان.
برای خود من هم عجیبه که چرا ورزش نمی کنیم و چرا اینقدر تنبلیم برای ورزش کردن. خواهر من برای اینکه خیلی تاثیر مثبت گرفته از ورزش یک سالی میشه که به طور مستمر توی خونه ورزش می کنه. بیشتر این افسردگی ها و درد مفاصل و اضافه وزن هم با ورزش کردن حل میشه. در کل محله ی ما خیلی خانم های روشن فکری داره. از وقتی که پارک محله رو تبدیل کردن به پارک بانوان، اغلب خانم ها برای ورزش صبحگاهی میرن پارک و حتی از طرف پارک برنامه های کوهنوردی براشون میذارن خیلی برام جذابه که ساعت هفت صبح خانم های پنجاه سال به بالا رو میبینم که با کفش اسپرت دارن میرن ورزش. منم اغلب ورزشم پیاده رویه. برای ورزش خیلی تنبلم متاسفانه ولی پیاده روی زیاد میکنم گاهی بیشتر از یک ساعت
پاسخ:
سلام.
ورزش هم برای سلامت روح مهمه و هم برای سلامت جسم. اگه قبلاً فقط اینو به عنوان یک جمله می‌خوندم الان به این موضوع رسیدم واقعاً. 
شما به عنوان یه معلم وظیفه سنگینی در این مورد دارین. سعی کنین دانش‌آموزاتون رو و بخصوص دخترها رو سوق بدین به سمت ورزش. :)
۰۱ بهمن ۹۶ ، ۱۰:۰۸ گمـــــــشده :)

اتفاقا زدی به هدف

پاسخ:
:)
اتفاقا اصلا اینطور نیست. از دیدگاهت نسبت به ماجرا خیلی خوشم اومد. حتی هی داشتم می خوندم و می دیدم خیلی خوب هم نوشتی و در بطن جامعه ای. اما اون جمله ات درباره سن و سال خانم ها زد مطلبت رو ترکوند. با این همه اندیشه باز درباره وضعیت زنان و حقوقشون بهتره که همه خانوم ها رو به یه چوب نرونیم و نگیم که همشون 15 سالشونه. کاملا برعکس. معنقدم که این گفتمان رو نباید اشاعه داد. الان روندی شکل گرفته که زنان دیگه سنشون رو قایم نمی کنن و اتفاقا به اینکه سنشون رو بگن افتخار هم میکنن. 
اون جمله رو که فاکتور بگیریم مطلبت خیلی خوب بود.
پاسخ:
فکر می‌کردم که کسی بیاد و به این جمله گیر بده. و تعجبم از این بود که چرا کسی گیر نداده بود تا اینجا. آره قبول دارم این حرفی که می‌زنم بیشتر خاص خانم‌های قدیمی و شهرها و روستاهای سنتی هست. البته بیشتر به عنوان یک شوخی نگاه کن که آورده شده تا متن خیلی هم خشک نباشه. البته باز میگم حرفت رو و انتقادت رو قبول دارم. :)
قبل از هرچیز تشکر می‌کنم از نیم‌فاصله‌های قشنگ‌تون. :دی

بعد از هرچیز هم، موافقت خودم را اعلام می‌دارم. :مشت تکان دادن
پاسخ:
قبل از هرچیز اینکه خیلی وقته نیم‌فاصله می‌زنما. تازه دقت کردی؟ :)
..
و اینکه با تشکر از شما. :d
تو کف اون سلام کردنام! :))


پاسخ:
:))
۰۱ بهمن ۹۶ ، ۱۴:۳۴ פـریـر بانو
دقیقا! هرچی شهر کوچیک‌تر باشه امکاناتش هم کمتره و اون نگاه‌های متعجب بیشتر! چرا راه دور بریم. همین شهر ما... رسما هیچ محلی برای وززش و دوییدن نیست. کنار پارک‌های کودک چهارتا وسیله‌ی ورزشی گذاشتن فکر کردن چه کار شاخی کردن! تنها جایی که می‌شه دویید همون ساحله. که خب شما فرض کن من دختر باید برای یه دوییدن صبحی، کله‌ی سحر پاشم برم اونجا و هیچ امنیت تضمین شده‌ای هم وجود نداره! واقعا جای تاسفه...
یه بار هم به یکی قول دادم تو خوابگاه بدوئم :دی هیچی دیگه. اینقدر هوا سرده نفس آدم یخ میزنه. منم که سرمایی! :/ رفتم باشگاه ثبت نام کنم گفتن وسط ترم نمیشه. حالا ایشالا همزمان با انتخاب واحد ثبت نام دوره‌ی جدید شروع میشه. باشد که از این رخوت و خانه‌نشینی در بیایم :|
پاسخ:
حالا کی میگه باید ورزش حتماً صبحگاهی باشه؟ حرفات مورد قبوله. ولی می‌گم این شرایط موجود دلیل نمیشه که فرد به خاطر جامعه دست از نیازش بکشه. 
من الان عصرا می‌رم ورزش. ساعت 2 یا سه. راضی هم هستم. هوام بهتره. :)
.
آره زودتر در بیا. به اون قولتم عمل کن:d
۰۱ بهمن ۹۶ ، ۱۶:۳۸ محمد حسین آذربهرام
وقتی این متن رو میخوندم خیلی خندیدم. جالب نوشته بودید. اینکه سلام میکنیم و این حرفا واسه فیلم های خارجی متاسفانه نه واسه ما ایرانی ها که تو پارگ میدویم به هرچیزی فکر میکنن به جز اصل ورزش کردن (منظور همان خانمه که گفتید نگاه میکرد).
خانم ها متاسفانه بیشتر به رقص و آموزش رقص و غیره اهمیت میدن تا به اصل ورزش کردن. والیبال هم یک ورزشه. هندبال هم یک ورزشه اما خب میبینید که؟؟؟؟

وبلاگتون جالب بود و دنبال میکنم. خوشحال میشم بازدید کنید و قابل دونستید دنبال کنید.
پاسخ:
اینکه همچین تفکری رو تعمیم بدی به کل جامعه؟ نه. قبول ندارم. البته موضوع بحث هم الان این نیست. خیلی هم سر دراز داره. و جاش اینجا نیست. پس می‌گذریم.
.
سلامت باشید. ممنون.
۰۲ بهمن ۹۶ ، ۱۵:۲۷ ام شهرآشوب
پس وضعتون خوبه! 
اونجاها قیمتا و کرایه ها سرشون به فلک میرسه :|

من اعتقاد دارم که شهر ما از شهرداری هیچی بلد نیست. 
یه شهردار هم که میخاد کار کنه سیاسی بازی درمیارن و میذارنش کنار
پاسخ:
خونه شوهرخاله اینجاست. ما اجاره نشینیم. باهامون خوب حساب کرده. :)
.
حالا ببینین وضع شهرای کوچکتر مثل شهر ما چیه که من میگم شهرداری کاشون شهرداری خیلی خوبیه.
البته دوهفته یه باری ماهی یه باری والیبال و بدمینتون هم تفننی بازی میکنم. :)
پاسخ:
یاد یک لطیفه‌ای افتادم. :)
میگن طرف داشت نماز می‌خوند. چندتا از کنارش رد شدن گفتن ببین فلانی چه خوبه. نماز می‌خونه. مومنه. به بقیه کمک می‌کنه و ... . طرف وسط نماز برگشت گفت تازه روزه هم هستم.
اینو گفتی یاد این افتادم. البته در مثل مناقشه نیست. فقط بخون بخند. :))

۰۲ بهمن ۹۶ ، ۱۶:۳۴ محمد حسین آذربهرام
متوجه پاسختون نشدم؟

"اینکه همچین تفکری رو تعمیم بدی به کل جامعه؟ نه. قبول ندارم."

نقد بدون تعصب عیب نیست پیشرفته!!! در جوامع جهان سوم نوع نگاه ها به مسائل متفاوت هست، و این مشکلیه که همه به اون اعتراف می کنند و هیچکس نمیتونه انکار کنه مگر اینکه ما یا متعصب باشیم که تعصب بیش از اندازه نوعی جاهلیته یا اینکه سعی داشته باشیم خودمان را فریب دهیم و آن را نادیده بگیریم که باعث عدم اصلاح و در نتیجه عدم پیشرفت میشیم!

پاسخ:
نقد بدون تعصب عیب نیست. ولی نقد منصفانه. :)
در کشورهای جهان سومی رسمه وقتی می‌خوان یک حرفی رو بزنن بحث رو یه جوری می‌پیچونن که هیشکی هیچی نفهمه. این نوع ادبیات متأسفانه در ادارات و بین بالا دستی‌ها هم خیلی مرسومه. 
خب ساده حرف تون رو بزنید. من هم ساده جوابگو خواهم بود. اون موقع اگر هم اشتباه از من باشه اشتباهم رو می‌پذیرم.
:)))) وای خداااا :))
کلی خندیدم، دلت شاد بابابزرگ :)
پاسخ:
:))
مملکته!

+ زن ها دوست دارن ورزش کنن
امکانات نیست فقط :)
پاسخ:
منم دوست دارم برم مریخ!
دوست داشتن تنها ملاک نیست. تلاش کردن هم مهمه.

آخه من از اونا نیستم که بتونم دوست پیدا کنم :/
واسه همین رفتم باشگاه ثبت نام کردم ، سه روز هم برم ورزش از کلا نرفتن خیلی بهتره :))
پاسخ:
خب شما برید من مطمئنم دوستا شما رو پیدا می‌کنن. :)) برا من توی هر کاری همیشه همین شکلی بوده. خودم دوستی پیدا نکردم. دوستام بودن که منو پیدا کردن. :d
معلومه که اینا دلیل نمیشن که من سکوت کنم و حقم رو نخوام!
ولی چه راهی وجود داره که بشه به حقمون برسیم؟ 
پاسخ:
تلاش تلاش تلاش :) 
اصرار اصرار اصرار.
لااقلش اینه اگه خودتم به هدفت نرسیدی راه رو برای آیندگان و فرزندان خودت و دیگران باز می‌کنی. :)

۰۲ بهمن ۹۶ ، ۲۰:۰۳ פـریـر بانو
آخه جدا سخته ساعت ۲ بعد از ظهر بعد از ناهار بری بدوئی :/
چشم :))
پاسخ:
:))
شما بخواه. یا راهی خواهی یافت یا راهی تو را خواهد یافت :d
مشکل اینجاست که همه با دید شوخی به این ماجرا نگاه کردن که کسی بهش گیر نداده بود. مسئله منم همینه. منم میگم نباید این شوخی تلقی بشه. نباید تو ادبیات ما وارد بشه. شوخی هم به نوعی توی ادبیات رسمی تلقی میشه. گفتمان مون رو نسبت به خانم ها و حقوقشون اصلاح کنیم و این کار رو ابتدا از چیزهای خیلی کوچیک که فکرشم نمی کنیم شروع کنیم. مثل همین مورد. و مثل عبارت هایی مثل رفتارهای خاله زنکی و اینها.
پاسخ:
درسته و حق با توست. و می‌پذیرم. :)

از بس عجله داشتم ببین چقد داغون نوشتم کامنتم رو. کل متن «مثل» شد :)))))
پاسخ:
:))
۰۳ بهمن ۹۶ ، ۱۴:۳۴ Mohsen Farajollahi シ
لعنتی :| آقاگل تو نوشتارت از چی استفاده میکنی نظرات خودشون یک مقاله میشن :دی
درسته امکانات کمی برای خانم ها در زمینه ورزش هست از این گذشته وقتی یکی یک خانم رو (از دور!!!) میبینه که ورزش میکنن حداقل یک پوزخندی میزنه 
حالا اون بعد قضیه رو داشته باشیم که بعضی خانم ها اصلا حوصله تکون دادنخودشون رو ندارن و ترجیح میدن از قرص استفاده کنن (با تمام احترامی که برای خانم ها قائلم)
زنگ ورزش هم همش یک بهانس... ما ززنگ ورزش داریم ولی به دلیل تعداد کممون در اونحد بازی نمیکنیم خود من پشت میز کامپیوتر میشینم و انگشتام رو تقویت میکنم ^____^
از یک طرف هم خانواده معمولا نگران امنیت کدبانو خونه هست :/ نمیشه تنها گذاشت که!
البت فکر کنم چیزی با اسم پارک بانوان هست ولی خوب اینجا ها ما نداریم!!!
لاقل تو روستا ها خانم ها کار میکردن این یک نوع ورزش بود الانا موضوع خیلی فرق کرده

راستی باز شرمنده نبودم :) میدونی که! من همیشه همینو میگم =)
پاسخ:
از افزودنی‌های مجاز خوراکی:d
.
ببین مشکلایی که گفتی همه شون هست. همه شونم در نوع خودشون مهمه و باید براشون راهکاری پیدا کرد. اصلاً سوالای منم تو همین زمینه است. مثل چی توی گل موندم و جوابی براشون پیدا نمی‌کنم. مثل چی که میگم منظورم مثلاً مثل آهو در گُل هست البته. :)
زندگی روستایی خیلی با زندگی شهری فرق داره. توی روستا خیلی وقتا زنا کنار مردا توی زمین‌های کشاورزی کار می‌کردن.(و می‌کنن هنوزم) برای همینم هست که کمتر بیماری‌هایی مثل پوکی استخوان و اینا می‌گیرن. 
.
دشمنت شرمنده رفیق. :)
۰۳ بهمن ۹۶ ، ۱۷:۲۹ ام اسی خوشبخت
تقریبا همه عمرم ورزش برام دغدغه بوده. بقیه شهرها رو خبر ندارم اما باشگاه های شهر ما به دو دسته تقسیم میشن. ویژه بانوان که اغلب تجهیزات مناسب ندارن و مربی خوب هم شبیه رویای دست نیافتنیه, باشگاه های مشترک که محیط و تجهیزات مناسب تری دارن اما سانس بانوان تا 4 عصر هست که عملا به درد 70% خانم ها نمیخوره, مشکل مربی هم که سرجاش هست. استخرها جالب تر هستن, یه روزدرمیان برای بانوان هست اما فقط تا ساعت 4 یا 5. در واقع اگر خانمی شاغل باشه, انتخابی جز باشگاه بی کیفیت بدون مربی نداره.
وضع پارک ها رو هم که خودتون از نزدیک دیدید.
همه این دلایل باعث شده من تو خونه ورزش کنم و عطای تجهیزات ورزشی و ورزش جمعی و محیط ورزشی رو به لقاش ببخشم.
انقدر که تبلیغات برای بی کیفیت کردن خانم ها تو کشور ما هست, تبلیغات برای مک دونالد تو دنیا نیست!
پاسخ:
آره درسته. مکان‌هایی هم که برای ورزش بانوان در نظر گرفته میشه مثل استخرها و باشگاه‌ها زمان‌هاشون خیلی ناجوره. درواقع فرض شون بر اینه که خانم‌ها کلاً زمانشون آزاده. و خب خانم‌هایی که شاغل هستند و یا حتی خانه دار هستند خیلی خیلی کم می‌تونن از این امکانات استفاده کنن. 
میشه با یه سری تجهیزات ساده توی خونه هم ورزش کرد. به هر حال به قول قدیمیا کاچی بهتر از هیچیه. هرچند امیدوارم زودتر معجزه‌ای رخ بده و شرایط از اینی که الان هست خیلی بهتر بشه.
۰۳ بهمن ۹۶ ، ۱۷:۴۵ ام اسی خوشبخت
آقا محسن به پارک بانوان اشاره کردن که ما هم تو شهرمون یکی داریم, بزرگ و باصفا منتها دسترسی بهش برای اکثر شهروندان سخته, چون وسط شهر نیست و اطرافش هم یا زمین های بزرگ خالیه یا کارگاه. خود من قرار باشه برم, باید چندتا تاکسی عوض کنم تا برسم. صبح ورزش جمعی و مربی هم داره اما تجربه نشون داده این نوع ورزش بیشترصدمه میزنه.  ساعت 8 عصر هم که تعطیل میشه. دوباره خودم رو مثال بزنم که به فرض بخوام بعد کارم برم. بعد طی مسافت طولانی, تا برسم و شروع کنم تعطیل میشه. خب ساعت 8 هم هوا تاریک شده و خبری از تاکسی و اتوبوس نیست, یا باید با اراذل گرامی هم مسیر شد یا هزینه تاکسی تلفنی رو داد.
انتخاب مکان پارک بانوان هم باید منطقی باشه که متاسفانه نیست.
پاسخ:
شهر ما هم همین شکلیه. پارک بانوانش تقریباً نزدیک شهرک صنعتیه. جایی که دیگه هیچ منطقه مسکونی‌ای نیست. و فقط با اتوبوس واحد میشه رفت. تازه وسط اتوبان پیاده‌ات می‌کنن. میگن برو خودت. :| خب با همچین امکاناتی طبیعتاً میل و رقبتی بین بانوان ایجاد نمیشه که بیان و از این پارک استفاده کنن.
بیکاری
پاسخ:
:|
احسسسسنت . 
باید ورزش ها مختلط باشه
پاسخ:
سلام دکتر.
۰۴ بهمن ۹۶ ، ۱۲:۲۳ محمد حسین آذربهرام
مهم نیست!
کلاً از این موضوع صرف نظر کردم.
شاید بهتر بود روی اولین نظر من در این پُست بیشتر تامل میکردید تا متوجه نوع دیدگاه من با توجه به متنی که نوشتید میشدید. شما ابتدا متن خودتون را با سبک طنز آغاز کردید و من هم دیدگاه خودمو به سبک طنز تلخ (تلخند) بیان کردم. 
در این میان هرگز زود قضاوت نکنید که ممکنه نقد من منصفانه نباشه :)
من به رسم و رسومات کارمند های اداری کاری ندارم چیزی که برای من مهمه انسانیته و البته واکنش بعد از تامل کافی نه جبهه گرفتن و پاسخ تند دادن.
موفق باشید!
خانم ها باید یک جامعه قوی فمنیست بسازن. خودشون برشی از خودشون ندارن 
پاسخ:
خب اول باید برش باشه تا بتونن به اون جامعه برسن.
پس انشاالله از این به بعد شاهد چنین مطالبی در این وبلاگ وزین نباشیم :)
پاسخ:
امید است. :)
البته وزین و اینا نمی‌دونم یعنی چی.

نبودن فضای مناسب برای ورزش گاهی اونقدر تاثیر عمیقی داره که به تنهایی باعث به وجود اومدن عوامل دیگه میشه تا خانم ها از ورزش فاصله بگیرن
پاسخ:
آره. یکی از سدهای محکم در برابر ورزش نکردن بانوان همین موضوعه :|
۰۵ بهمن ۹۶ ، ۲۲:۰۶ سفره خاتون
من باب بحث شیرین پارک بانوان عرض کنم که:
پارک بانوان ماهم در غیرقابل دسترس ترین جای ممکنه ، یه زمین برهوت که چهارتا جدول کشیدن توش و یه تور والیبال وصل کردن یکمم خاک ریختن رو زمین شده والیبال ساحلی مثلا!دریغ از یه گیاه!
اصلاع رسانی هم که عالی!بیشتر از دوساله شهر پارک بانوان داره(میگن پارکه ، ماهم بگیم پارکه!) خیلیا از جمله خودم به تازگی فهمیدیم!

+فکر میکنم بحث خانوما نیست فقط!حتی آقایون رو هم ندیدم کسی بره ورزش کنه یا پیاده روی!
کلا به ورزش اهمیت نمیدیم/داده نمیشه!
پاسخ:
یه وقتایی فکر می‌کنم واقعاً هدف پارک‌های بانوان ورزش نکردن بانوانه ما اشتباه متوجه شدیم!
.
آره. توی آقایون هم همین موضوع رو میشه بررسی کرد. ولی برا آقایون سدهای اجتماعی خیلی کمتره. اگه میل به ورزش ندارن مقصرش خودشونن. ولی ورزش بانوان نه. این نیست.
موافقم.
کاملا
که ما خانم ها ورزش رو صرفا برای زیبایی میبینیم،نه سلامتی نه حال خوب.
اما کلا فضای ورزشی تو کشور ما برای خانمها کمه،من دو سه ماهه ورزشو بخاطر برنامه بی نظم و فشرده دانشگاه مجبور شدم رها کنم بعد دیدم مثلا دایی و پسر دایی هام که خیلی اهل ورزشن عمدتا ساعت ۱۰ شب به بعد میرن فوتبال که خب بعد از تایم کارهای روزانه است که این موضوع برای یک خانم تقریبا غیر ممکنه ساعت ۱۰ شب تازه بره برای فعالیت ورزشی مثلا.
ولی بی انصافی هم نمیشه کرد،باشگاه های ورزشی خانم ها این روزها رونق خیلی خوبی داره
خانم هایی از سنین و اقشار مختلف جامعه و من اینقدر خوشحال میشم وقتی میبینم مامانا پا به پای دختران جوونشون میدوند و ورزش میکنند.
پاسخ:
چقدر سخته کامنت‌ها رو وقتی تاریخ انقضاشون گذشته جواب بدی. ببخشید که احتمالاً نتونستم جواب صحیحی به کامنتتون بدم. 

من نمی‌گم باشگاه‌ ورزشی نیست. می‌گم کمه. و این کم بودن باعث شده هزینه‌هاشم سرسام‌آور باشه. لااقل برای عده زیادی از مردم قابل استفاده نیست. و اینکه ورزش بانوان به یک دغدغه تبدیل نشده هیچوقت. همین که گفتین. اگر دغدغه هم بوده به واسطه زیبایی اندام بوده و نه خود ذات ورزش.

ارسال نظر

کاربران بیان میتوانند بدون نیاز به تأیید، نظرات خود را ارسال کنند.
اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید لطفا ابتدا وارد شوید، در غیر این صورت می توانید ثبت نام کنید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">