دو کلمه حرف حساب

دو کلمه حرف حساب

یادم نیست کجا!
ولی جایی نوشته بود:
«‏اگر دنیا سه چیز نداشت
کاملاً بی‌ارزش بود.
کتاب، موسیقی و فوتبال!»

این سه، همه زندگی من است.

پیشنهادهای یک بنده‌ی نگارنده

در نقد جلسات شب شعر با رهبر

پنجشنبه, ۱۰ خرداد ۱۳۹۷، ۰۲:۵۴ ب.ظ
نمی‌دانم جلسات شعری که هرسال در شب میلاد امام حسن و در حضور رهبر برگزار می‌شود چند سال قدمت دارد. ولی تقریباً از آن سالی که ابوالفضل زرویی شعر «مشتی حسن چطوره حالاتتون/ قربون اون فهم و کمالاتتون» را خواند؛ دیدار شاعران با رهبر را دنبال کرده‌ام. فکر می‌کنم سال نود و یا نودویک بود که آقای زرویی و سعید بیابانکی شعر خواندند. اصلاً بعد از همان سال بود که دیدار شعرا با رهبر مورد توجه رسانه‌ها و حتی مردم عادی قرار گرفت. به هر حال، کاری به این مسئله ندارم. 
بهتر است همین ابتدای متن بگویم تحصیلات دانشگاهی من هیچ ارتباطی با ادبیات و فنون شعر و شاعری ندارد. اما در طی این شش هفت سال گذشته، شب و روزی نبوده که لااقل چند بیتی شعر نخوانده باشم. به همین خاطر فکر می‌کنم نه در مقام یک منتقد، ولی در جایگاه یک مخاطب و دنبال‌کننده می‌توانم (و این حق را دارم) تا نقدم را در مورد این شب شعرها بیان کنم. 
یک:
طی این سال‌ها نحوۀ دعوت شاعران به شب شعر رهبری همیشه با گله و داستان همراه بوده. و تقریباً هرسال شاعرانی بوده‌اند که خودشان را شایستۀ حضور در این جمع می‌دانسته‌اند. در اینجا چند سؤال مطرح می‌شود. اول اینکه شاعرانی که در این شب شعر شعرخوانی می‌کنند چطور انتخاب می‌شوند؟ دو اینکه چه طیفی از شاعران به این جلسات دعوت می‌شوند؟ و سه اینکه آیا می‌توان آنها را نماینده و نمادی از جریان شعری کل کشور دانست؟ البته فکر می‌کنم پاسخ به این سؤال‌ها کار سختی نباشد. مشخص و مشهود است که در انتخاب شاعران کاملاً گزینشی و فرمایشی عمل می‌شود. ولی نکته اینجاست که چرا باید اینگونه عمل شود؟ مگر اسم این جلسه دیدار شاعران با رهبر نیست؟ پس چرا تنها یک طیف خاص از شاعران دعوت می‌شوند؟ این طیف خاص چه برتری‌ای نسبت به دیگر شاعران کشور دارند؟ 
دو:
موضوع دیگری که نسبت به آن انتقاد دارم؛ اشعاری است که شاعران برای چنین جلساتی انتخاب می‌کنند. شعر آیینی گفتن هیچ اشکالی ندارد. اما چیزی که من را آزار می‌دهد این است که اغلب شاعران شعر آیینی می‌خوانند. شاید بگویید خب بخوانند، چه اشکال دارد؟ سرودن شعر آیینی نه تنها اشکالی ندارد بلکه بسیار نیکوست. اما به شرطی که محکم و در سطح بالا باشد. وقتی شاعران تنها برای اینکه در چنین جلسه‌ای شعر بخوانند دست به دامان شعر آیینی می‌شوند. من را یاد چندین قرن پیش و شعرهای درباری می‌اندازد. همان شعرهایی که در مدح پادشاهان و به امید صله و پاداشی گفته می‌شد. و این نه تنها ارج نهادن به شعر آیینی نیست بلکه باعث پایین آوردن سطح آن هم می‌شود. شاعری که شعر عاشقانه می‌گوید، شاعری که شعر طنز می‌گوید، شاعری که شعر اجتماعی و اعتراضی می‌گوید، چرا باید یک شبه سراغ شعر آیینی برود؟ مگر خواندن یک شعر عاشقانه در چنین شب شعری چه اشکالی دارد؟ یا خواندن یک شعر اعتراضی یا طنز چه اشکالی دارد؟ 
سه:
نکتۀ آخر هم باز بر می‌گردد به انتخاب اشعار و انتخاب شاعران. چندسال پیش، یعنی سال 94، خانم نجاتی شعری در جلسه دیدار با رهبر خواندند که با این بیت شروع می‌شد: "چکی مامان بیا صمیمی باشیم/ مثل دوتا دوست قدیمی باشیم" که گویا شعری بود خطاب به دخترشان چکاوک. در تمام زمانی که خانم نجاتی شعر می‌خواند، من بیننده به جای ایشان سرخ و سفید می‌شدم. شعری سطح پایین، مبتذل، مزخرف و ... که اگر به من می‌گفتند در جمع خانوادگی چنین شعری را بخوان رویم نمی‌شد. به عنوان یک مخاطب باید بگویم بعد از آن سال‌های اولیه، یعنی سال نود و نودویک، در این شب شعرها شاهد نزول سطح اشعار خوانده شده هم بودم. و همیشه یک چرای بزرگ جلوی رویم قرار داشته است.
سخن پایانی:
قبل از نوشتن این متن، شعرهای دیدار دیشب را می‌خواندم. امسال هم شعرهایی که خوانده شد چنگی به دل نمی‌زد. به جز دو سه مورد اغلب اشعاری سطحی و حتی فرمایشی بودند. اشعاری که نه نمایندۀ به حقی از شعر شاعران کشور بودند، نه منعکس کنندۀ درد جامعه بودند. و نه حتی در مقایسه با نمونه‌‌های مشابه خود حرفی برای گفتن داشتند.
موافقین ۳ مخالفین ۰ ۹۷/۰۳/۱۰

نظرات  (۱۶)

۱۰ خرداد ۹۷ ، ۱۵:۰۴ قاسم صفایی نژاد
این دیدار به نظرم از همون دهه ۶۰ که ایشون رییس جمهور بودند انجام میشده. اختصاص به چند سال اخیر نداره.
در مورد این دیدار خاص نمی‌دونم. اما مثلا در مورد دیدار دانشجویی که بارها در حضور ایشون اعتراض شده که چرا طیف خاصی میتونن سخنرانی کنند، ایشون فرمودند که من هیچ کاره هستم در انتخاب سخنرانان و برگزاری مراسم. امسال هم دوباره این حرف رو زدند در دیدار دانشجویی.
مسئول برگزاری دیدار دانشجویی خود تشکل‌های دانشجویی هستند.
شاید دیدار شعرا هم مسئول برگزاری صنف یا انجمن شعرا یا یه همچین چیزی باشه.
به انتقادات شما میشه اینو هم اضافه کرد که سالها حتی مجری مراسم شعرا هم یکی بوده. 
قبلا شعر اجتماعی و نقادانه بیشتر بود. در دولت آقای روحانی گویا کم شده. شاید چون شعرا میلی به نقد اوضاع کشور دیگه ندارن. زمان دولت احمدی نژاد شعرا و روشنفکرها کلا بیشتر دنبال نقد دولت و اجتماع و ... بودند.
پاسخ:
نکتۀ اول رو نمی‌دونستم. من از وقتی دنبال کردم که خودم به شعر و ادبیات روی آوردم.
در مورد دیدار با شعرا فکر می‌کنم حوزۀ هنری است که هماهنگی‌های جلسه و دعوت از شاعرها رو انجام میده. ولی اینکه چطور و به چه شکلی این دعوت‌ها انجام میشه برام سوال بوده همیشه. 
نکتۀ آخر رو زیاد قبول ندارم. با یه نگاه به سایت‌ها، روزنامه‌ها و مجله‌های خبری میشه نمونه شعرهای خوبی پیدا کرد. شعرهایی که نقادانه است و به زبان جدی و طنز حرفشون رو می‌زنن. ولی در این جلسه کمتر شاهد این دست شعرها هستیم. نه فقط شعر اجتماعی و نقادانه که جای زمینه‌های دیگه هم (اگر نگیم خالیه) کم‌رنگه.
خوب گفتی. جای خالی همه ژانرهای شعر حس میشه. خصوصا طنز و اعتراض.
من تا یه حدی از نزدیک میدونم و دیدم که طیف خاص شاعرای آیینی،یه باند حسابی راه انداختن برای این جلسه و فیلتر و غربال میکنن مدعوین رو. یه سریا هم برای اینکه بیان توی تیم اینا همون شعری رو میگن که اینا میخوان.  
پاسخ:
از فن شعر و شاعری سر در نمیارم. ولی این رو خوب می‌دونم. وقتی چیزی سفارشی‌سازی شد خراب میشه. بخصوص اگر کار فرهنگی باشه. وقتی شما بخوای شعر آیینی بگی کار رو خراب می‌کنی. به قول معروف حرفی که از دل برآید بر دل نشیند. و نتیجه میشه همین که می‌بینیم.
البته از یک نگاه هم میشه، حمایت از نوع خاصی از شعر باشه که به هر دلیلی در جامعه و در بین شعرا کم رنگ شده در حالیکه فرهنگ ما نیازمند این قسم از شعر هست. و الا شعرهای مدرن و مضامین اونها آنقدر کشش و جاذبه در بین عامه مردم داره که نیازی به حمایت هایی در این سطح نیست. مثل اینکه بگویید در دیدار سینماگران با رهبری چرا از فلان بازیگران سینمای بدنه دعوت نمیشه!

شعر درباری در مدح شاهان گفته میشه غالبا اما شعر انقلابی، شعر آیینی، شعر درباره مقاومت، شعر درباره مسائل اصلی گفتمان انقلاب موضوعش مشخصه اگرچه میشه این نقد را وارد کرد که تا شاعر دلسوخته و درگیر این مسائل نباشه ماحصل کارش به قول شما بیشتر شبیه شعر  فرمایشی میشه تا شعر ناب انقلابی!


پاسخ:
به فرض همین که گفتید صحیح باشه. چرا اسمش رو نمی‌ذارن شب شعر آیینی و انقلاب؟ یا شب شعر مقاومت؟ وقتی شما یک اسم کلی براش در نظر می‌گیری خب باید در عمل هم کلی عمل کنی. نه اینکه یک فیتر نصب کنی و اجازه ورود به برخی گونه‌های شعری رو ندی. و به سهمیه بعضی‌ها رو زیادتر کنی.
.
.
دقیقاً حرف من همینه که آخرش گفتین. بخصوص در این زمینه تجربه ثابت کرده سخنی کز دل برآید بر دل نشیند. اینه که می‌بینی کیلو کیلو شعر آیینی تولید میشه. ولی هیچ کدومش نمیشه باز این چه شورش است که در خلق عالم است.

۱۰ خرداد ۹۷ ، ۱۵:۵۲ قاسم صفایی نژاد
عرضم این نبود که صفر شده. کمتر شده. با توجه به انفجار کانالهای ارتباطی و رسانه‌ای، باید چند برابر میشد اما کمتر هم شده. اینو از تحلیل داده‌های کلان (بیگ دیتا)ها و ... مستندا عرض می‌کنم نه برداشت شخصی.
پاسخ:
آهان. حرفتون کاملاً درسته.
پاسخ:
شعر خوانی استاد شهریار عزیز. :)
ممنون.
مسول گزینش شاعران برای حضور در این جلسه آقای علیرضا قزوه است.
که خب پیشینه ی هنری و شعری ایشون کاملا واضح و روشنه.
خب مشخصه که شاعرانی مثل جنتی به این گردهمایی دعوت نشن. چون در حضور رهبر نمیشه که شعر معترض، شعر سیاسی یا انتقادی خوند. همیشه باید این جلسات با یه هاله ی مقدس احاطه شده باشن و این تصور ایجاد بشه که همه چیز گل و بلبله.
من با این بخش که رهبر میگن من دخالتی در گزینش شاعران ندارن مخالفم. مگه ایشون رهبر مملکت نیستن؟ پس قطعا از وضعیت هنر مملکت بهتر از من و شما باید مطلع باشن. از تعداد شاعرایی که تنها به سبب سرودن شعرهای سیاسی در زندان هستن، شاعرایی که به سبب سبک شعری شون و ابداع غزل پست مدرن مجبور شدن بعد از زندان های طولانی مهاجرت کنن. کاری به درستی عقیده ی این قبیل شعرا ندارم. بحثم صرفا آزادی اندیشه و ازادی بیان هست که در کشور ما همیشه نادیده گرفته میشه. بعضی ها همیشه یه خط کش دست شون هست و آدم ها رو با اون اندازه میگیرن. آدم هایی که از خط کش اونها بلندتر یا کوتاه تر باشن لابد یه ریگی به کفش شون هست و باید خط بخورن.
پاسخ:
در مورد انتخاب‌ها و گزینش که تقریباً همینه. این سوالم مطرح میشه که دخالت چطوریه؟ مثلاً من می‌تونم خودم مستقیم چندتا وبلاگ‌نویس رو دعوت کنم بیان سخن‌سرا. می‌تونمم یکی رو مسئول انتخابش کنم. یا اون کسی که من قبولش دارم کسی رو مسئول این انتخاب‌ها کنه. به نظرم چه به صورت مستقیم چه به صروت غیرمستقیم اون شخص اول هم دخالت داره.
بخش دوم حرفتونم که درسته. چیزی نیست که بخوایم سرپوش روش بذاریم. اگر بگیم این مسائل نیست حکایت همون کبک و برف پیش میاد.
۱۰ خرداد ۹۷ ، ۱۷:۳۷ رسول نصیری
سلام.شما در ایام عید دوست داری سریال های دهه محرم رو ببینی؟
شما در شبهای قدر دوست داری سریال های خارجی ببینی؟
هر چیزی یک مناسبتی داره.یک مخاطب خاص داره.
اشعار مناسب جلسه رهبری ایینی اهل بیتی هست.
اعتراضات و شکایات هم که رهبری خودشان از همه بیشتر نسبت به مسولین اعتراض دارند
پاسخ:
سلام. مثال‌هایی که زدی درسته. ولی نتیجه‌ای که از این مثال‌ها گرفتی ربطی نداشت. 
چرا اشعار مناسب جلسه شعری رهبری آیینی اهل بیتی است؟ اون سالی که مثال زدم تقریباً سه چهار مورد شعرطنز خوندن! شعر طنز قوی هم خوندن. اشکالش کجا بود؟ یادمه در یکی از همین جلسه‌ها خانمی یک شعر کاملاً عاشقانه خوند و مورد تشویق رهبری هم قرار گرفت. هیچ ایرادی هم نبود!
.
اون نکته آخر بحثش جداست و من کمتر بحث سیاسی توی این وبلاگ داشتم. ولی چون مطرح شد از شما می‌پرسم مدیر مدرسه شما یا رئیس دانشگاه شما وقتی اشتباهی از زیردستش سر می‌زنه فقط بهش اعتراض می‌کنه؟ یا وظیفه‌ش نظارت و توبیخ و جریمه شخص خطاکاره؟! یعنی چه که به مسئولین اعتراض دارند؟
۱۰ خرداد ۹۷ ، ۱۷:۴۸ سارای زنجیربریده
من تا آخرهای پست فقط می‌خواستم بیام در کامنتی به «چکی مامان» اشاره کنم و برم. شاهکار بی‌بدیل. واقعاً به اندازه‌ای که باید روی این شعر تأکید و بهش توجّه نشده. مردم ما مرده‌پرستن... ممنونم که بهش اشاره کردی.

پاسخ:
اون چکی مامان خدا بود انصافاً. یعنی من موندم چطوری گذاشتن اون شعر رو بخونن. بعد طرف چطور جرأت پیدا کرد که این شعر رو بخونه. و چطور از خودش و جمعیت حاضر و غائب خجالت نکشید؟ :|
و چقدر زیاد شده این مثال‌هایی از اعمال جمهوری اسلامی که بیشتر شبیه دربار پادشاهی هست تا جمهوری...
قسمت اول رو وقتی نمیدونم نظری هم ندارم. شما هم نمیدونید که! بعد طیف خاصی که میگید کی ها هستند؟ من که هربار تماشا کردم از همه طیفی توشون دیدم.! مثلا کی رو میخواستید باشه که هیچوقت نبوده؟
و رهبر هم شخصا تعیین کننده ی اینکه کی چی بگه و کی بیاد و کی نیاد نیستن.
ولی به نظر منم خوبه که این ساز و کارها معلوم باشه.
البته تو ساز و کار ملاقات های دانشجویی هستم اما خب اینکه برای همه معلوم بشه بهتره و جای ابهام هم باقی نمیذاره و کسی هم ایشون رو با شاه و فرمایشی بودن مجالسشون مقایسه نمیکنه!
دوم  ایشون با شاعران آیینی هم ملاقات دارند و این شب شعر لزوما آیینی نیست و همین مشتی حسنی که گفتید کاملا انتقادی بود. بچه محله امام رضا کاملا طنز بود. شعرهای ناصر فیض کاملا طنز هست. یه شعر هم سعید بیابانکی داشت که میگفت با نود حال میکنیم فقط/بس که اشکال داوری داریم و اینها هم کاملا انتقادی بوده. شعر عاشقانه هم خونده شده و من یادمه یه خانمی شعر عاشقانه خوند و فریاد وااسلاماه بعضیها بلند شد :))
من جلسات رو به طور کامل پیگیری نمیکنم اما اگر منصفانه نگاه کنین نقد شماره دو اصصلا به جا نبود چون بارهاااااا خلافش رو مشاهده کرده م و اصلا اشعاری که در این جلسات خونده میشه آیینی نیست یا الزامی بر آیینی شدنشون نیست و جلسه با شاعران آیینی جدا هست حالا اینکه چند تا شاعر ترجیح میدن آیینی بخونن یه حرف دیگه ست.
شماره سه رو هم متوجه نشدم که بالاخره نظرتون اینه که خوبه که متصدیان برگزاری برنامه از قبل بدونن کی چی بخونه یا ندونن!
پاسخ:
تا جایی که من اطلاع دارم حوزه هنری مسئول انتخاب و دعوت شاعراست. و از کجا می‌فهمم همه طیفی داخلش نیست؟ کافیه یه نگاه به شعرهایی که خونده میشه بندازید. عیان است و چه حاجت به بیان. و به نظرم درست نیست که مشخص نباشه چطور و بر اساس چه معیاری این دعوت‌ها صورت میگیره.
نکته دوم رو نگرفتین. اول اینکه من گفتم در طی این چند سال این اتفاق افتاده. مثال‌هایی که زدین مال همون سال 90 و 91 بود. شعر عاشقانه‌ای که اون خانم خوند رو هم تو ذهنم هست. ولی مال چند سال پیش بود. و بعد من نگفتم فقط شعرهایی آیینی خونده میشه. گفتم اغلبشون آیینی است. و نقدم دقیقاً به شاعران بود که چرا انتخابشون به شعر آیینی خوندن محدود میشه؟ این در حالیه که شعرهای قوی و محکمی هم نیستند متأسفانه. حالا چرا این شکلیه؟ من نمی‌دونم و مورد سوالمم همینه.
طبیعتاً می‌دونن کی می‌خواد چی بخونه. در خیلی از شب شعرها هم همین روال هست. یعنی شما باید اول شعرت رو تحویل بدی و بعد بخونی. بحث این بود که چطوری مثلاً اون شعر چکی مامان اجازه خوندن پیدا می‌کنه؟ از این ور بوم قضیه رو نگاه کرده بودم.

۱۰ خرداد ۹۷ ، ۱۹:۲۳ ح م کامران نیرومند
سلام، ای وله به این نقد شما و البته به شما
من اشعار خوانده شده را نخواندم و چند بیتی را شنیدم از شاعران مختلف چندان چنگی به دل نمیزد 
جا دیگه واسه غصه و غم نیست// ابر بهاری نبار که اشک من انقدر کم
نیست
پاسخ:
سلام. و عرض ارادت.
ممنونم. 
به عنوان کسی که یه سال در این مراسم شرکت کرده و چند سالی هست شعر ها رو دنبال میکنه جا داره چند تا نکته عرض کنم.
اول اینکه مورد اول صحبتتون درسته اما خب مطلق نیست! بله بخش زیادی از دعوت شده ها از شاعران آشنا و شاگردان داورها هستند.. حضور در جمع هایی که هستند و نشان دادن و اثبات خود به عنوان شاعر. اما هستند کسانی که از جاهای خیلی دور! و شناخته نشده هم دعوت میشن.
نکته دوم رو قبول ندارم با احترام! اتفاقا عاشقانه و اجتماعی و طنز هم خوب خونده میشه.. ولی خب ترجیحا یک معنی و مفهومی در اون باید گنجاننده شده باشه ! متاسفانه یا خوشبختانه ! شعر کودک و نوجوان هم که بود امسال! اما متاسفانه شعر رو برای شاعر انتخاب میکنند و اگر دست شاعر در انتخاب باز بود قطعا شاعران شعر های بهتر و به روزتری داشتند.
مثلا همان سال ۹۴ آقای بیابانکی یک شعرِ فوق تکراری و قدیمی از خودشان خواندند ما مطمئن بودیم اشعار بسیار بهتر و نو تری دارند!

پروانه نجاتی:))) ای وای! بگذریم از اون شعر :| (لعنت به انتخاباشون!)

و نکته آخر اینکه: تلوزیون جلسه رو به صورت سانسور شده پخش میکنه، خیلی از ابیات، حرف ها، خنده ها و شوخی ها و حتی بعضی اشعار در پخش حذف میشن! مگر نه جلسه خیلی طولانی تر و مفصل تر از چیزی ست که در تلوزیون مشاهده میکنید! :)

نقد خیلی خیلی وارد هست به این جلسه! مخصوصا در همان مورد اول! مثلا همسر آقای قزوه با چه استدلالی هر ساااال باید حاضر باشند؟
یا شاعران پیش کسوت چرا باید انقدر شعر خوانی داشته باشند و وقت خودشان را به شاعران جوان تر ندهند؟ حالا مثلا آقای حداد شعرهایشان را یک وقت دیگر به دست آقا برسانند!
این هم که میفرمایید اشعار خوانده شده نماینده شعر روز نیست کاملا صحیح است!

در آخر اینکه : متن اشعار رو از کجا خواندید؟ من هر چه سرچ کردم نیافتم!


پاسخ:
خب ما توی مراسم بودید و قطعاً حرفتون مستندتر از حرف منه. 
.
هیچکدوم از سه موردی که گفتم مطلق نبود. ولی اغلب موارد رو می‌تونست شامل بشه. 
نکتۀ دومی که گفتید قبولش ندارید. من نگفتم شعر عاشقانه و اجتماعی و طنز کلاً نیستا. هست. ولی با غلظت پایین. مثلاً امسال هم عباس احمدی شعر طنز خوند.
.
اون شعر حقیقتاً جای هیچ حرف و حدیثی باقی نگذاشت :|
.
من بخش‌هایی رو از تلوزیون می‌بینم. بخش‌هایی رو از سایت رهبری. اشعار رو هم که بعد چند روز بیشتر خبرگزاری‌ها پوشش میدن. ولی خب طبیعیه که بخش‌هایی از جلسه قابلیت پخش نداشته باشه یا عمداً پخش نشه.
.
سایت مهرنیوز بیشتر اشعار رو گذاشته بود. از شعر طنز آقای احمدی تا شعر آقای نظری تا دیگر شاعران. 
۱۰ خرداد ۹۷ ، ۲۲:۴۱ گمـــــــشده :)
منم یه تیکه هایی تو تلویزیون دیدم بیشتر فرمایشی بودن
پاسخ:
حالا نمیگم فرمایشی. ولی خب نمیشه منکر گزینشی بودنش شد.
۱۰ خرداد ۹۷ ، ۲۲:۴۷ سید رمضان حسینی
من هی صبر کردم شعرای امسال رو هم بخونم و بعد نظر بدم ولی تا الان فقط ۱۸ تا از ۳۱ شعر خونده شده رو تونستم ببینم (تو آیات غمزه پیدا کردمشون). بگید از کجا خوندیدشون لطفا.
از این ۱۸ تا شعر چند تا چیز فهمیدم:
اولا افت کیفی که گفتید به وضوح معلومه.
دوما این افت کیفی ناشی از اون چیزیه که ناصر فیض (مسئول مستقیم انتخابای امسال) گفت: تمام سعیشون رو کردن امسال که هر چی می‌تونن از جوونا بیارن. ضمن این که سعی کردن از همه استانا لااقل یه نفر بیارن و به وضوح این دو تا قید گند زده به کیفیت جلسه. خداییش انتخاب شاعرای سال‌های قبل خیلی بهتر بود.
ثالثا بله! آیینیا زیاد شده بودن که باز هم می‌ذارم به حساب بی‌تجربگی جمع و جوی که 5-6 ساله راه افتاده خصوصا بین جوونا. طبیعتا تو جریان شعر هم مثل بقیه حوزه‌ها جوون‌ها یه نیم‌نگاهی به آدمای مطرح می‌کنن و همون طور که مثلا دهه شصت شعر جنگ با آهنگ حماسی گفتن و رباعی گفتن مد شده بود الان هم به خاطر ظهور چندتا آیینی سرای قدر یه مدی به وجود اومده که خیلیا لااقل یه آیینی با نگاه نو(؟!) می‌گن که عقب نباشن. خوب و بدش رو نمی‌تونم نظر بدم.
رابعا. شعر طنز و عاشقانه هنوز هم بود که! اتفاقا بعضاشون بیشتر از اون آیینیا مورد استقبال واقع شدن ظاهرا.
پاسخ:
سایت مهرنیوز دیدم بسیاری از شعرها رو گذاشته بود. البته مطمئن نیستم کامل باشه. اغلب آیینی بود، به جز چند مورد.
من اون سال‌های اولی که دنبال می‌کردم انتخاب شاعرا رو بیشتر می‌پسندیدم. اگرچه شعر و شاعری مثل فوتبال نیست که بعد یک مدت مجبورباشی کفش‌هات رو آویزون کنی. ولی جوان‌گرایی بد نیست. با این حال فکر می‌کنم در انتخاب همین جوان‌ها هم دقت زیادی نشده بود. بعضی از  شعرها خیلی سست و سطحی بود. 
آقا من هم منکر وجود شعرهای عاشقانه و طنز نشدم. گفتم اغلبشون آیینی بود. و تعداد زیاد آیینی‌ها نسبت به دیگر موضوعات کاملاً توی چشم بود. مثلاً آقای عباس احمدی شعر طنز خوندند. طنزشون البته نسبت به وضعیت جاری جامعه نبود. ولی طنز خوبی بود. در نقد شب‌شعرهای بی درون‌مایه طنز نوشته بودند.
با بخش اولش موافق بودم که بهتره آشکار باشه ولی سوالم رو پاسخ ندادینا!
به نظرم حاجت به بیان است چون برای من مثلا عیان نیست که جای امثال چه کسانی اینقدر خالی احساس شده؟

باید برم چکی مامان رو پیدا کنم :)
نشنیدمش.
پاسخ:
توی این سال‌ها چندین و چند مورد شاعرها گله داشتند که افراد دعوت شده وابسته به دفتر حوزۀ هنری هستند. یعنی ارگانی که مسئول گزینش شاعران هست. به عبارتی اگر توی این دایره بودی احتمال دعوتت خیلی بالاتر بود. حتی اگر آخر اشعارت این باشه که شعر چکی مامان رو سروده باشی. :|
۱۱ خرداد ۹۷ ، ۱۱:۱۱ سید رمضان حسینی
اون که بله. یه زمانی (در حد 4-5 سال پیش) یادمه خودم شاعرا شاکی بودن که چرا مثلا شب میلاد امام حسن شعر آیینی نداریم. بعد از این ور بوم افتادن کاملا.
پاسخ:
اصلاً عادت کردیم بیفتیم. حالا اینور نشد اونور :|

ارسال نظر

کاربران بیان میتوانند بدون نیاز به تأیید، نظرات خود را ارسال کنند.
اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید لطفا ابتدا وارد شوید، در غیر این صورت می توانید ثبت نام کنید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">