دو کلمه حرف حساب

دو کلمه حرف حساب

می‌شمرم هه می‌شمرم ها می‌شمرم هت می‌شمرم هو می‌شمرم ها می‌شمرم هه می‌شمرم ها می‌شمرم هت می‌شمرم هو می‌شمرم ها می‌شمرم هه می‌شمرم ها می‌شمرم هت می‌شمرم هو می‌شمرم ها

هیچکس برای بازنده‌ها داستان نمی‌سازد

دوشنبه, ۲۵ تیر ۱۳۹۷، ۱۲:۴۲ ق.ظ

سوت پایان بازی که به صدا در آمد یک غم بزرگ نشست روی سینه‌ام. نیمکت ذخیرۀ فرانسه که دویدند سمت زمین، من نه به قهرمانی فرانسه که به شکست تیمی فکر کردم که از هر نظر شایستۀ قهرمانی در جام بود. تیمی با پیراهن‌های شطرنجی قرمز و سپید. تیمی که بر خلاف همۀ پیش‌بینی‌ها تا فینال جام خودش را رساند؛ و از هر تیمی تیم‌تر بود.

می‌دانید فوتبال از هر نظر شبیه به زندگی است. شکست، پیروزی، پست‌ها و حتی قوانینش درست شبیه به زندگی‌ است. اصلاً دلیل توفیق فوتبال نسبت به دیگر ورزش‌ها همین است. از آفساید شروع کنم. به قول صدر: «شاید آفساید نفرت‌انگیزترین قانون فوتبال باشد، ولی بی‌تردید بازتابنده‌ی تلاش بی‌ثمر و گول‌زنک زندگیِ آدمی هم هست!» می‌دانید آفساید نفرت‌انگیز است چون گاهی که با تمام وجود می‌دوید و تلاش می‌کنید تا به توپ برسید و آن را به تور دروازه برسانید و خوشحالی کنید؛ دقیقاً در همان لحظه که آدرنالین بدنتان از شدت خوشحالی به بالاترین حد خودش رسیده دست کمک داور با پرچمش که آنرا از دور برایتان تکان می‌دهد صاف می‌زند توی برجکت. بلی؛ در آفساید بوده‌اید. (درست مثل صحنۀ گل ایران به اسپانیا و فریادهایی که با یک پرچم توی گلوهایمان خشکید.) اصلاً همین است که می‌گویم نامردتر از قانون آفساید نداریم. چه در فوتبال و چه در زندگی. مثال دیگری که برای این استدلال دارم حرفی است که هگل می‌نویسد و اعتقادی است که او دارد. «برای هگل آزادی به این مفهوم است که بشر باید در جامعه‌ای و تحت قوانینی زندگی کند که آن قوانین با اراده‌ی آزاد انسان‌ها سازگار باشد.» هگل می‌نویسد فوتبال از هر لحاظی با این تعریف هم‌خوانی دارد. می‌نویسد: « در هیچ ورزشی جمعی‌ای نمی‌توان مثل فوتبال آزادانه دوید و دویدن نشانۀ آزادی است.» و بعد به این می‌پردازد که در فوتبال هرکس نقشی برعهده دارد و دارای پست تعریف شده‌ای است. اما با این حال می‌تواند به دیگر نقاط زمین هم سرکشی کند. می‌تواند برای پیروزی بجنگد، دفاع کند و گل بزند. و حتی اگر گل هم نزند می‌تواند در زدن گل و کسب پیروزی سهمی داشته باشد. می‌گوید زمین فوتبال مثل جامعه بسیار بزرگ است. حضور در زمین احساس جضور در جامعه را القاء می‌کند. جامعه‌ای که آدم‌هایش پیوسته در حال حرکتند. و اگر سستی به کارشان راه پیدا کند عقب می‌افتند. جامعه‌ای که فردگرایی نیز در آن اهمیت دارد. ولی مفهوم بودنش همیشه پابرجاست. 

به خاطر همین شباهت‌هاست که می‌گویم فوتبال از هر لحاظی شبیه به زندگی است. و می‌دانید؛ همان‌طور که در زندگی برای بازنده‌ها داستانی نمی‌سازند، در فوتبال هم برای بازنده‌ها کسی داستانی نمی‌نویسد. امشب کرواسی باخت. و خب مطمئناً چند سال دیگر کسی با یادآوری جام بیست هجده حرفی از این تیم نمی‌آورد. بهتر بخواهم بگویم. مفهوم حرفم همان جملۀ کلیشه‌ای است که می‌گوید تاریخ را فاتحان می‌نویسند. امشب کرواسی باخت. تیم شیک‌پوش جام، با آن پیراهن‌های شطرنجی سپید و قرمزی که دلم می‌خواست یکی از آن‌ها را امشب می‌داشتم. تیمی که حقش باخت نبود. ولی خب گردش روزگار است؛ و پیش‌آمدهایی که گاهی اوقات کنترلش از دسترس ما خارج می‌شود. 


س.ن: بریده‌ها از کتاب پسری روی سکوها-حمیدرضا صدر

موافقین ۱۷ مخالفین ۰ ۹۷/۰۴/۲۵
آقاگل ‌‌

ورزش نگاری

نظرات  (۳۸)

۲۵ تیر ۹۷ ، ۰۰:۴۹ عاشق بارون ...
واقعاً آفساید نفرت‌انگیزترینه. بعدش هم گل به خودی. :/
منم دلم می‌خواست کرواسی قهرمان بشه.
پاسخ:
گل بخودی نتیجۀ فشارهای حریفه. درسته که تهش روی اشتباه خودت شکل می‌گیره. ولی نمیشه خودت رو مقصر بدونی. 

۲۵ تیر ۹۷ ، ۰۰:۵۴ آسـوکـآ آآ
به خدا گل به خودی نبود، هیچ تیمی شایسته بردن جام نمیشد!
آخراش واقعا دلچسب نبود...
پاسخ:
الان درستش این بود که آقای گل جام own goal اعلام بشه. :دی


کروات ها به تیم مشترک آفریقا باختن!
پاسخ:
وضعیت فرانسه و آلمان با تیمی مثل قطر فرق می‌کنه. قطر تابعیت بازیکناش رو تغییر میده تا بتونن براش بازی کنن. بازیکنای فرانسه و آلمان ولی اغلب پناهنده‌هایی هستن که کلاً توی این کشورا بزرگ شدن. و خب وقتی شما برای رشد کردن کسی از همون بچگیش سرمایه خرج کرده باشی حق داری ازش استفاده کنی. مثال دیگه‌ش تیم ملی آلمانه. خیلی از بازیکنای آلمان اهل کشورای دیگه هستن. حتی همین اشکان دژاگهی که الان توی تیم ملی ماست یک روزی توی تیم ملی جوانان آلمان هم بازی می‌کرده. و واقعیت اینه که فوتبالش رو مدیون آلمانه. چون از بچگی اونجا بزرگ شده و رشد پیدا کرده. می‌دونی چی می‌گم؟ اینکه صرفاً یک نژاد نمی‌تونه مشخص کنندۀ کشور و میهنت باشه. همۀ این بازیکنا از کودکی توی فرانسه بزرگ شدن، اونجا رشد پیدا کردن و حالا هم با همون کشور قهرمان جهان شدن.
این مدل پست‌های فوتبالیتون رو خیییلی دوست دارم :)) انگار حرفایی رو میزنید که من قادر به بیان کردنش به این خوبی نیستم :) 

+ دلم میخواد بشینم تمام این کتابای راجب فوتبال رو بخونم ^_^ 
پاسخ:
چندتا از خوباش ایناست:
فوتبال علیه دشمن سایمون کوپر-ترجمه فردوسی‌پور
پسری روی سکوها-حمیدرضا صدر
روزی روزگاری فوتبال - حمیدرضا صدر
زندگی من-الکس فرگوسن
.
ممنون. :))
گفتم بازم میگم با هر گلی که کرواسی میخورد تیری بر قلبم فرود می‌اومد!
 و اینکه این کتاب چقدر جذابه
واجب شد بخونمش:)
پاسخ:
کتاب پسری روی سکوها وقایع نگاری فوتبال ایرانه. از اولین روزایی که فوتبال وارد ایران شده تا جام جهانی 2006. ارزش خوندن داره :)

@ بهروز 
درسته که اصالت اکثر فرانسوی‌ها برای فرانسه نبود، اما مهم اینه که فرانسه بوده که بهشون این امکانات رو داده و اینقدر بزرگشون کرده! مطمئناً اگر این آدمها توی همون کشورهای فقیر آفریقایی بودن، الان اینقدر پیشرفت نکرده بودن و حتی شاید فرصت حضور توی یک تیم فوتبال رو نداشتن، چه برسه به قهرمانی جام‌جهانی! 
در کل مهم کشوریه که بهت امکانات داده نه کشوری که یه زمانی پدر و مادرت اونجا به‌دنیا اومدن!!
پاسخ:
آره همین. چه بسا به این جایگاه نمی‌رسیدن. 
عجب تحلیلی..

ولی من همیشه اون‌ تیم بازنده فرانسه ۲۰۰۶ تو ذهنمه تا ایتالیا قهرمان:|
و تو این‌دوره هم شاید بلژیک‌ توذهنم‌موندگار بشه...
البته بخاطر اینکه‌طرفدار اینا بودم


پاسخ:
امشب دقیقاً یاد اون صحنه‌ای افتادم که زیدان با سر کوبید توی سینۀ بازیکن ایتالیا. :)
من دوست داشتم بلژیک قهرمان بشه. به نظرم بلژیک و کرواسی تیمای یک دستی بودن. برای همین خوب پیش اومدن.
سلام. راستش تیمی که تا به حال و در تمام دورانهای فوتبال دیدن و ندیدنم بیشترین طرفداری منو به خودش اختصاص داده فرانسه بوده و من از اول جام دوست داشتم فرانسه باشه و قهرمان بشه. :)
و مخالفم که کرواسی بهترین و تیم ترین تیم جام بوده باشه.بلژیک هم خیلی خوب بود. شاید بشه بهشون گفت سخت کوش ترین. ولی فرانسه عالی بود و قبل از حذف بزرگان هم از اول جام یک پای فینال تصور میشد که به هدفش هم رسید. انصاف نبود اگر فرانسه امشب جام رو به کشورش نمی برد. دلم برای کرواسی و مخصوصا بازیکن شماره دهشون خیلی سوخت اما اگر فرانسه می باخت همه مون حسرت بیشتری رو باید هضم می کردیم. به قول فردوسی پور که اگر از اول جام به کروات ها میگفتند شما نایب قهرمان جام هستید باورشون نمیشد و در هیجان و لذتِ این تصور غرق می شدند. اما آیا این وعده برای فرانسه هم چنین لذتی ایجاد میکرد؟ به نظرم هردوی این کشورها و ملتهاشون با این نتیجه راضی اند و خییییلی خوشحال :)
ولی بازنده ها! به نظرم گاهی بازنده ها اهمیت بیشتری پیدا میکنند! مثل خود همین فرانسه تو جام ۲۰۰۶ که فکر میکنم اگر ملت یادشونه که ایتالیا قهرمان اون جام شد، از صدقه سر حضور فرانسه و زیدان در فینالش بود :))
فقط من تعجب کردم که چرا هیچکدوم از همین بزرگان فرانسه تو ورزشگاه نبودن! :/

پاسخ:
سلام. :)
اینکه گفتم کرواسی تیم‌ترین تیم جام بود به خاطر یک دست بودن بازیکناش بود. به نظرم همه‌شون توی یک سطح بودن. هیچ ستاره‌ای نداشتن. اینکه شماره دهشون شد بهترین بازیکن جام هم فقط به خاطر یک دل بودن کل تیم بود. و آره شاید اگر روز اول بهشون می‌گفتن حتی چهارم جام باشید خوشحال بودن و راضی. ولی خب زمین می‌چرخه و اونایی که روزی قهرمان نبودنم کم کم راه و رسم قهرمان بودن رو یاد می‌گیرن. درست مثل کرواسی یا حتی بلژیک. :)
.
رئیس‌جمهورشون بود دیگه.
مرسی بابت معرفی ^__^ 
پاسخ:
خواهش :)
یکی اون ضربه سر زیدان ، یکیم اون ضربه پناتی چیپش که به بوفون زد هیچ‌وقت از یادم نمیره...کلا باهمین۲ صحنه کلی خاطره برام زنده میشه که تنها ۸ یا ۹ سالم بوده..
پاسخ:
من جام جهانی 98 رو این شکلی یادم میاد. البته کمتر از هشت و نه سال داشتم. ولی کل جام رو با چندتا صحنه یادم میاد. یکی گل مهدی‌کیا. و یکی قهرمان فرانسه. :)
۲۵ تیر ۹۷ ، ۰۲:۱۴ زِدْ عِِـچْ آرْ …
من با تمام وجودم آرزو می‌کردم که کرواسی ببره
برای خودم هم عجیب بود که چرا این تیم انقدر نظرمو جلب کرده و به عبارتی مهرش به دلم نشسته
پاسخ:
شاید چون همه دوست داریم ضعیفا هم راه و رسم بزرگی رو یاد بگیرن.
۲۵ تیر ۹۷ ، ۰۵:۲۱ وحید محمدی
فرانسه تیم عجیبیه . قابل پیش بینی نیست. طوریکه تونست تو  جام 98  برزیل پرافتخارترین تیم فوتبال جهان رو براحتی شکست بده و قهرمان جام جهانی 98  بشه.  عجیبه که برزیل بعد از اون شکست  دیگه نتونست کمر راست کنه و تو جامهای بعدی  مدام شکست میخوره.  هرکسی عاشق  یک تیمه . من عاشق برزیل , آرژانتین , آلمان, هلند , ایتالیا ,اسپانیا ,پرتقال و انگلستان  هستم!!!! 
کلا  عاشق تیمهای قوی و معروفم . ولی برزیل رو از همه بیشتر دوست دارم چون تا قبل از جام 98  از همه ی تیمهای دنیا  قویتر بود. 5 بار قهرمانی جام جهانی و حضور مستمر  در همه ی ادوار جام جهانی و فوتبال بسیار زیبا و هجومی و تکنیکی و پرشور و حال  فقط مختص برزیله . 
====================================
دوستان ,  من تازه عضو  سایت بیان شده ام . 
لطفا اگر وقت داشتید یک سری به وبلاگم  بزنید 
وبلاگ (انگلیسی  صامت) 

http://muteenglish.blog.ir

پاسخ:
من فکر می‌کنم فوتبال برزیل همیشه مبتنی بر بازی ستاره‌هاش بوده. هروقتی که ستاره داشتن تونستن موفق باشن. مثالش همون 98 و یا 2002 کره و ژاپن که قهرمان شدن. بعد از اون رنگ و بوی فوتبال دنیا عوض شد. فوتبال باشگاهی نمود بیشتری پیدا کرد و فوتبال تیمی جایگزین فوتبال احساسی و فردی شد. اینه که مثلاً امسال فرانسه خیلی خوب بود. البته فرانسه توی جام ملت‌های اروپا هم تونست تا فینال بیاد. 
۲۵ تیر ۹۷ ، ۰۶:۵۶ باده پرست
من فوتبالی نیستم و نمی تونم اظهار نظری بکنم . اما کرواسی هیچ چیز خوبی تو زمین نداشتند برای ارائه ! غیر از رئیس جمهورشون البته ! خخخخخ
پاسخ:
بازی دست کرواسی بود. به علاوه که هر سه بازی مرحله حذفی‌شون توی 120 دقیقه تموم شده بود. به نظرم در کل تیم خوبی بودن.
۲۵ تیر ۹۷ ، ۰۷:۲۱ ترنم بهار
خیلی چیزای بازی دیشب عجیب غریب بود.اصلا انتظار اینجوریشو نداشتیم :)))
پاسخ:
خیلی چسبید بازی آخر. :)
درود بر شما
همیشه خب یک سوی ماجرا برد است و یک سوی آن باخت
دنیا همین است
شاید زیبای زندگی به همین پیش بینی نشدنش باشد
به هر روی امیدوارم که رویدادهای بسیاری در زندگی تان بیاد و دلتان را شاد و خرسند کند
در پناه مهر حضرت دوست ، تندرست و پرتوان و دلارام باشید ( آمین)
پاسخ:
سلام.
درسته. برد و باخت دو روی یک سکه هستن. و خب هیچ وقت با اطمینان نمی‌تونی از بردن و یا باختن صحبت کنی.

۲۵ تیر ۹۷ ، ۰۹:۳۱ بهارنارنج :)
سلام
آره:)افسایدم نفرت انگیز ترین قانون زندگیه:)
پاسخ:
سلام. :)
صد البته. شک نداشته باش.
مثل این میمونه که من بخوام ورزش کُشتی مخصوص خودمو محمدامین(برادرزاده ام) رو شبیه زندگی بدونم و شروع کنم به توصیف کردن مثلا اون لحظه ای که میخواد ضربه فنیم کنه یهو قلقلکش میدم :)) میدونید زندگی تو هر جریانی به اندازه پُررنگی جریان داره. ما اون چیزی رو بیشتر شبیه زندگی میبینیم که باهاش زندگی رو لمس میکنیم. :)

اصلا یکی از تخصصات من تو فوتبال دیدن تشخیص آفسایده، سر گُل ایران به اسپانیا همون ثانیه اول فهمیدم آفسایده حتی نیم خیز هم نشدم. :|
پاسخ:
من این رو قبول ندارم. من نمی‌تونم توی فن گوسفند انداز یا اشکل گربه و سنجاب پرنده هیچ جریانی از زندگی رو ببینم :d
.
گل ایران رو منم همون لحظه اول گفتم آفساید بود. و بعد نزدیک بود توی فضای خونه کتک بخورم!

۲۵ تیر ۹۷ ، ۱۳:۳۷ گندم بانو
از روز شروع جام جهانی با جو قرار گذاشتیم فینالو ببینیم!!
دیروز مامانم زنگ زده، صدای باد و موج دریا پیچید تو گوشی! با تعجب میگه بیرونید؟!!!! فیناله امروز!!
رو کردم به جو گفتم میخوای فینالو ببینی؟
گفت تو میخوای ببینی؟
یه نگاهی به دریای وحشی روبه‌روم کردم و گفتم نه راستش!
گفت منم که نه!
هیچی دیگه... نشستیم و زل زدیم به دریای عصبانی! :)
پاسخ:
چقدر ترکیب خوبی هستین گندوم و جو :) 
ز غوغای جهان فارغ‌طور.
من یکی از فینالِ جام جهانی ۲۰۱۸ فقط «ایچ» تو ذهنم می‌مونه. :) بقیه‌ش چرته. :)))
پاسخ:
یه بازیکن داشتن اسمش ورسایکو بود. من جای این بودم شک می‌کردم نکنه من بچۀ سر راهیم؟ آخه چرا همه‌شون ایچ داشتن؟ :دی
۲۵ تیر ۹۷ ، ۱۶:۰۶ هانیه شالباف
با این متن، یه‌ذره فوتبال برام قشنگ‌تر شد؛ ولی همچنان نمی‌تونم نگاه کنم :))
پاسخ:
می‌خواین روزی یک پست این شکلی از کتابای فوتبالی به اشتراک بگذارم؟ :)
متأسفانه جام‌جهانی مصادف شد با حال ناخوب من. وگرنه کلی ایده خوب براش داشتم. حالا اون ایده‌ها رفت تا شاید جام ملت‌ها.
درست دثیقه اول بازی داشتم به خودم میگفتم کدوم دیگه فوتبال هست که چهارخونه می پوشه؟ چیزی یادم نیومد
صد نفری توی کافه بودیم و همه با گل کرواسی خوشحال
جهان کرواسی رو به یاد میبره کم کم اما تو همین جهان و آدمایی که نفرت فرانسه رو داشتن، مثلا خودت یا من قطعا تا پایان عمرمون این کرواسی رو یادمون میمونه همونطور که دورتمون کلوپ یا اورگوئه ۲۰۱۰ یا هلند ۲۰۱۴ لیورپول همین امسال یا در اوجش Benevento رو :)
پاسخ:
من از پیرهنشون خیلی خوشم میاد. خواستین برام هدیه بخرین یه پیرهن کرواسی بخرین اصلاً :دی
.
آخ از بنونتو. من هنوز اولین امتیازشون رو یادمه. دقیقۀ آخر وقت اضافه. بازی با میلاد. دروازه‌بونشون اومد توپ رو دوخت به تور دروازه و اولین امتیازشون رو گرفتن. یه طوری خوشحال بودن انگار قهرمان ایتالیا شدن :))
چقدر دوست داشتنی بودن.
۲۵ تیر ۹۷ ، ۱۷:۰۷ منتظر اتفاقات خوب (حورا)
بابام میگه فوتبال رو کرواسی بازی کرد ولی جام رو فرانسه برد!
پاسخ:
درست میگه. منم حرفشون رو تأیید می‌کنم. :)
به نظرم واقعا حق کرواسی بود که قهرمان بشه و با اینکه از ابتدا دوست داشتم انگلیس برنده ی این جام باشه ولی خب نشد که نشد 

پاسخ:
من دوست داشتم تیمی قهرمان بشه که تا به حال قهرمان نشده. و البته بلژیک رو ترجیح می‌دادم :دی
منم به شخصه دوست داشتم کرواسی ببره، اونا بیش‌تر لیاقت داشتن...
پاسخ:
همیشه اونایی که می‌جنگن دوست‌داشتنی‌ترن :)
میشه بازم متر صدات کنیم؟ یا باید مهدیار صدات کنیم دادا؟ 
۲۵ تیر ۹۷ ، ۲۱:۰۵ حامد سپهر
سوای هر نظر کارشناسانه ایی من معتقدم یه تیم برای قهرمان شدن باید سوای هر فاکتوری ، شخصیت قهرمانی داشته باشه چیزی که تو این جام فقط و فقط توی تیمی مثل بلژیک میشد دیدش یه تیم منسجم هماهنگ و کاربلد که مهره های خوبی هم داشت و شک نکنید اگه میومد فینال هم قهرمان میشد و هازارد بهترین بازیکن جام لقب میگرفت البته با تمام احترام به بازی خوب مودریچ
کرواسی تیم سخت کوش و دوست داشتنی بود ولی شخصیت لازم برای قهرمان شدن نداشت و نباید فراموش کنیم که راه آسونی برای صعود به فینال طی کرده بود
در مورد آفساید باید بگم یکی از چیزایی که به ما یاد میده اینه که برای رسیدن به موفقیت شرط لازم و جوانمردانه اینه که در نقطه ی شروع جلوتر از حریف نباشیم که متاسفانه ما تو زندگی عادی حریفهای زیادی داریم که در همون نقطه ی استارت دهها متر ازمون جلوترن و این یکی از قانونهای ننوشته ی زندگیه
پاسخ:
دروغ چرا من خودم طرفدار بلژیک بودم از اول جام. :) شاید چون هستۀ اصلی تیمشون از چلسی می‌اومد. از جمله هازارد و کورتوا. و فقط کمی شانس باهاشون یار نبود که به فینال نرسیدن.
اتفاقاً به نظرم کرواسی مسیر آسونی نداشت. از روی اسم‌ها نمی‌شه قضاوت کرد. برای مثال همین پرتغال و اسپانیا که به سادگی حذف شدن. یا حتی آلمان.
کرواسی هر سه بازی قبلیش رو توی وقت اضافه برده بود. و خسته‌تر از فرانسه پا به فینال می‌گذاشت. شاید اگر کمی شانس باهاشون همراه می‌شد می‌تونستن به قهرمانی هم برسن.
.
چه تعبیر باحالی ازش ارائه کردی. خیلی خوب بود.
من همه بازیها رو تماشا نکردم 
اما از بازی کرواسی و بلژیک خوشم میومد 
خوشحالم از اینکه بعد از سااااااالها جام جهانی دیدم 
و حس پیری داشتم با دیدن تیری آنری و دشان در نقش مربی 
دوست داشتم کرواسی می برد 
ولی خوب فرانسه یه نوزده ساله کصافط داشت :))) 
و اون آلمانی الاصل خوش قیافشون :)) 

پاسخ:
حالا دشان رو نه. ولی دیدن آنری در کسوت سرمربیگری خیلی سخت بود. من بازی دشان رو یادم نمیاد. ولی بازیای آنری توی آرسنال رو خیلی خوب یاد دارم.
نوزده سالۀ اونا میشه این. نوزده ساله‌های ما هم یا دانشگاه هستن و یا سربازی :|
اینقدر دیر جواب میدین حس آدم برا ادامه دادن بحث میپره.
پاسخ:
:)
خودمم به خودم انتقاد دارم. حق دارین.
حالا باز اگه من بگم جام جهانی که اسپانیا حذف بشه جام جهانی نیست! شماها چپ چپ نگاه می‌کنین می‌گین اسم دو تا از بازیکن‌های اسپانیا رو بگو؟ 
D:
پاسخ:
آره. دوتاش رو بوگو. :دی
۲۷ تیر ۹۷ ، ۰۰:۵۱ هانیه شالباف
ما که استقبال می‌کنیم :) از هردو ایده. 
پاسخ:
:)

فوتبال شبیه زندگی نیست چون به اندازه ی زندگی منطقی نیست...شاید همین آزادی که گفتید جاذبه ایست که آدم دچار به روزمرگی را میبرد سمت فوتبال و این میشود بهانه ی شادی آدم های زنگار زده و فوتبال را میکند پُر طرفدارترین ورزش دنیا...اگر چند قدم عقب تر بیاییم و به بازی های همین شطرنجی پوش های دوست داشتنی نگاه کنیم میبینیم که پنالتی های مودریچ با هیچ منطقی نباید به تور دروازه میرسید و این شاید همان چیزیست که جذابش میکند....
فوتبال شبیه زندگی نیست و شاید همین دلیل میشود که آلمان و برزیل و انگلیس و...را رها کنیم و بنشینیم که کرواسی ستاره های فرانسه را ببرد و دلمان از اینجا وسط خاورمیانه ی پرآشوب قنج برود برای نماینده های کشور چهار میلیونی میانه ی اروپا...
و فوتبال چون شبیه زندگی نیست این همه دوست داشتنی ست...

۲۷ تیر ۹۷ ، ۱۰:۵۵ گندم بانو
ز غوغای جهان.... غوغای جهان فقط فوتباله مگه؟! :))

+ این متر نمیخواد یه وب جدید بزنه؟!! ://
پاسخ:
خب جهانیان لااقل حجم زیادی‌شون اون موقع همه درگیر فوتبال بودن. :)
.
+در همین حد که می‌خونه اینجا رو و نظر می‌ذاره راضی باش.
۲۷ تیر ۹۷ ، ۱۱:۰۲ گندم بانو
معروفه که سیاسیون وقتی مردم جهان درگیر فوتبالن کرماشونو میریزن...
ما اون روی سکه رو دیدیم وقتی شما جیغ میکشیدین!!!! ^__*

+ وبلاگش برام خاطره‌انگیز بود!!! :(
پاسخ:
بالاخره ما راضی نیستیم سیاسیون برای دفع چند کرم زجر بکشن خب. :)
.
+بیا همینجا از فرصت استفاده کنیم چندتا فحش بهش بدیم. شاید شنید. :دی
۲۷ تیر ۹۷ ، ۱۱:۱۱ گندم بانو
+ اصلا باهاش قهرم!! :/
پاسخ:
دعا کن خدا بزنه پس کله‌ش برگرده به وبلاگ‌نویسی :)
این روزا هم کله‌ش کچله می‌چسبه. 
جریان چیه؟ (:  (:  (:
پاسخ:
جریان نسبت ولتاژ به مقاومت را می‌گویند. :)
ولی در حالت کلی فرانسه قهرمان شد و کرواسی دوم.
به یک راوی نیازمندیم :D
پاسخ:
:)

من که خیلی دلم میخواست ببازه😆😆😆
پاسخ:
چرا آخه؟ :|
میدونی که طرفدار فرانسه بودم😅😜
پاسخ:
:)))
می‌دونی که منم بودم؟
نمیشه که دو نفر طرفدار یه تیم باشن😆... تو برو طرفدار کرواسی باش .
اصلا کرواسی از وبلاگت میباره😈
پاسخ:
کرواسی هم خوب بود. :)

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">