دو کلمه حرف حساب

دو کلمه حرف حساب

اینجا از داستان، شعر، موسیقی، فیلم، کتاب و گاهی فوتبال حرف می‌زنم.

پویش درخواست از «بیان» برای توسعه خدمات «بلاگ»

سه شنبه, ۲۱ خرداد ۱۳۹۸، ۰۸:۲۱ ق.ظ

من فقط مدت کوتاهی(حدوداً یک هفته) در ویرگول فعالیت داشتم. فکر می‌کنم کلاً سه یا چهار مطلب در ویرگول نوشته باشم. این ویدئویی که می‌بینید، مروری است بر فعالیت من در ویرگول و میزان بازدید دیگر کاربران فضای مجازی از صفحۀ من. البته می‌دانم کل فرایند تولید چنین محتوایی تنها چند خط کدنویسی و جایگزین کردن عکس داده است؛ اما برای من مخاطب کاری است دلگرم کننده.خصوصاً وقتی این ویدئو را با معرفی وبلاگ‌های برتر بیان مقایسه می‌کنم. وبلاگ‌های برتری که فقط بر پایۀ لایک و میزان ارتباطات یک وبلاگ مشخص می‌شود و نه ملاک‌های ارزشمند و واقعی. (اینکه دامنه‌های اختصاصی را کلاً به حساب نمی‌آورد هم بماند!)   


 

 

می‌خواهم از ارزش قائل شدن برای مخاطب بگویم. در این چند سال وبلاگ‌نویس‌های زیادی را دیده‌ام که فضای کانال‌های تلگرام یا توییتر را برای نوشتن به وبلاگ ترجیح داده‌اند. واقعیت این است که اگر امکانات این فضاها را با وبلاگ مقایسه کنیم، می‌بینیم این حجم از مهاجرت همچین بی علت هم نیست. به همین خاطر وقتی که با دعوت محمد حسین روبرو شدم، به این فکر کردم که چطور می‌شود مخاطب را به جای توییتر و تلگرام و ... به فضای وبلاگ‌نویسی برگرداند.(با این فرض که دیر نشده باشد.)

با همین مقدمه می‌خواهم بروم سراغ سه ایرادی که به بیان وارد می‌دانم و فکر می‌کنم با رفع آن‌ها می‌توانم کمی امیدوارانه‌تر به ادامۀ حیات این فضا نگاه کنم: 

 

1- سیستم ورود به بیان

برای اینکه بهتر منظورم را برسانم دست به یک مقایسه می‌زنم. توییتر، ویرگول و تلگرام را به نظر باید رقیبان اصلی وبلاگ‌نویسی به حساب بیاوریم. برای عضویت در ویرگول می‌توانید از حساب جیمیل خود استفاده کنید. برای داشتن یک کانال در تلگرام فقط داشتن یک حساب کاربری کافی است. توییتر هم به همین شکل است و برای ثبت‌نام در آن فقط وارد کردن یک ایمیل کفایت می‌کند. کاربری که بخواهد وارد بیان شود اما باید هفت خوان رستم را بگذراند. فقط کپی شناسنامه و کارت پایان خدمت از آدم نمی‌خواهند. شاید کم اهمیت به نظر بیاید، ولی فکر می‌کنم ثبت کردن همۀ مشخصات و گرفتن شمارۀ تلفن و ایمیل و ... باعث هراس کاربران و بی‌اعتمادی آن‌ها می‌شود. ضمن اینکه طی کردن این هفت‌خوان برای مخاطب‌های نو ورود هم سخت و گیج‌ کننده است. 

 

2- امکانات اختیاری و محدودیت‌ها

به شخصه علاقه دارم در هر پست از ویدئو یا صوت استفاده کنم. گاهی هم برای تکمیل یک پست نیاز به عکس است. به علاوه همیشه سعی دارم پست‌های وبلاگ را بر پایۀ موضوعات و کلمات کلیدی مرتب کنم. به خاطر همین دلایل دو سالی می‌شود که از امکانات اختیاری بیان استفاده می‌کنم. 

اگرچه فروش امکانات اختیاری برای بیان یکی از راه‌های درآمدزایی است، ولی فکر می‌کنم برخی از این محدودیت‌ها بیش از اندازه باشد. برای مثال، کاربری که چهار-پنج سال از عضویتش می‌گذرد، طبیعی است که تعداد فایل‌های آپلود شده‌اش بیشتر از 500 تا باشد. اگر سری به سایر امکانات اختیاری هم بزنید، با یک نگاه گذرا متوجه منظورم می‌شوید. در حقیقت برای شرکتی که خودش را رسانۀ متخصصان و اهل قلم می‌داند و با مخاطبانش معنا پیدا می‌کند، این‌ موارد امکانات خاصی به حساب نمی‌آید.

 

3- بهبود بخش نظرات

فکر می‌کنم ویژه‌ترین امکانی که بیان برای مخاطبانش به وجود آورده، بخش نظرات ارسالی است. با این حال بخش نظرات وبلاگ همچنان نیاز به بهبود دارد. ارتباط مخاطب با نویسنده و گفت‌وگو در بخش نظرات برگ برندۀ وبلاگ است. برگ برنده‌ای که اگر قرار باشد فضای بیان به همین شکل باقی بماند، خیلی زود خواهد سوخت و بیان همین چند مخاطب باقیمانده‌اش را هم از دست می‌دهد. (فقط نگاهی به نسخۀ جدید تلگرام بیاندازید.) 

برای بهبود بخش نظرات راه‌کارهای پرشماری وجود دارد. از امکان نظردهی تودرتو گرفته، تا اهمیت قائل شدن برای مخاطبین غیربیانی که سال‌هاست مورد بی‌مهری قرار گرفته‌اند. نظردهی در وبلاگ‌هایی که از دامنۀ اختصاصی استفاده می‌کنند هم همیشه یک معضل بوده.

 

ضمن تشکر از محمد حسین و آقای صفایی‌نژاد، از آرزوهای نجیب، خورشید، یک آشنا، تویی پایان ویرانی و حاج مهدی (سفر نویسنده) دعوت می‌کنم که به این پویش بپیوندند.

 

سخن پایانی:

راستش می‌گویند «هرچه بگندد نمکش می‌زنند وای به روزی که بگندد نمک.» شرح حال من است و این پست. صبح نشستم و از سر تا پایش را خواندم و اصلاح کردم. همینکه خواستم فیلم را ضمیمه کنم و دکمۀ ارسال را بزنم، نمکش گندید. این‌طوری:

تصویر یک -تصویر دو

همه چیز پرید. دوباره نشسته‌ام و از نو پست را ویرایش کرده‌ام. با راه‌اندازی این پویش به بهبود این وضع امید داشته باشیم؟ نمی‌دانم. فعلاً نذر کرده‌ام اگر به نتیجه‌ای رسیدیم، تا در میکده شادان و غزل‌خوان بروم.

موافقین ۱۴ مخالفین ۰ ۹۸/۰۳/۲۱
آقاگل ‌‌

وبلاگ نگاری

نظرات  (۲۰)

۲۱ خرداد ۹۸ ، ۰۹:۵۳ قاسم صفایی نژاد
ممنون از اینکه شرکت کردی
پاسخ:
خواهش می‌کننم.
امیدوارم این تلاش‌ها نتیجه‌بخش باشه.
بلاگ مثل یه بخش از مجازستان با فرصت انتخاب مخاطبه
اگه بهتر مدیریت بشه کاملا قابل رقابت با اپلیکیشن های ارتباطیه
ایشالا صداتون برسه
پاسخ:
به نظرم بلاگ شبکۀ اجتماعی نیست به اون شکلی که بخواد اپلیکیشن ارتباطی باشه. ولی بستریه برای نوشتن و تولید محتوا. 
امیدوارم واقعاً کیفیت کار بهتر از الان بشه.
یکی از مشکلات منم با بیان همین امکانات اختیاری و فضای آپلود فایله! تازه من نمی‌تونم قسمتی که بتونم حجم برای فایل‌های آپلود شده‌ بخرم هم پیدا کنم که لااقل برم بخرمش🙊

مراقب باشید تا در میکده رفتید داخل نرید یه وقت :)))
پاسخ:
باید بری بخش امکانات و ابزارها-امکانات اختیاری. هر بسته‌ای رو که خواستی انتخاب می‌کنی و بعد تأیید می‌کنی. 
البته یه راه‌ دررو هم داره. با همین اکانتت یه وبلاگ دیگه ایجاد می‌کنی. از فضای اون بهره می‌بری.

۲۱ خرداد ۹۸ ، ۱۱:۰۵ منتظر اتفاقات خوب (حورا)
دنبال کردن وبلاگ‌های غیربیانی هم کاش امکان پذیر باشه
پاسخ:
خب از این نظر که به چشم رقیب نگاه می‌شه، فکر نمی‌کنم عملی باشه. استفاده از اینوریدر مثلاً می‌تونه کار راه بنداز باشه براتون.
اول اینکه راجع به ویرگول خیل یتعریف شنیدم ولی امتحانش نکردم، با این فیلم بیشتر تمایل پیدا کردم که عضوش بشم. مخصوصا تابستون که اوقات بیکاری ‌ام بیشتره.
در مجموع موافقم با همشون. اما دیگه خان اول رو همه رد کردیم تموم شده :) بخش نظرات برای وبلاگ‌هایی مثل اینجا که پر مخاطبه ایدۀ جالبی می‌تونه باشه. اما به درد من نمی‌خوره.

پاسخ:
منم از فضای ویرگول بدم نیومد. فضای علمی و آکادمیکی داشت. یه مدتی که وبلاگ رو رها کرده بودم به امید خدا چند وقتی اونجا نوشتم. فضای کاری ساده‌ای هم داره. حالا این‌قدر تعریف می‌کنم که آقای بیان فیلترم می‌کنه میگه برو همون ویرگول :)))

۲۱ خرداد ۹۸ ، ۱۲:۲۷ دچارِ فیش‌نگار
وسوسه نکن یا شیخ
پاسخ:
که ول کنی و بری ویرگول؟
۲۱ خرداد ۹۸ ، ۱۵:۱۸ دچارِ فیش‌نگار
آره هفته پیش یه جا کامنتتو دیدم رفتم یه سرو گوشی آب دادم
ولی هنوز بیانم :) شیرین بیان
پاسخ:
برا من و تو که اینجا از کودکی به پیری رسیدیم دیگه سخته رفتن. بشین همین‌جا فیش بنویس. می‌خونیم دور هم. :)

۲۱ خرداد ۹۸ ، ۱۵:۲۹ دچارِ فیش‌نگار
من تابع تصمیم جمعم :)
اگه خواستیم بریم همگی دسته جمعی میریم
پاسخ:
:)))

۲۱ خرداد ۹۸ ، ۲۳:۱۳ ابوالفضل ثابت
واقعا تشگر میکنم از شما 
حالا به نظر شما اینا فایده هم داره؟؟؟
پاسخ:
من خوشبینم.
۲۱ خرداد ۹۸ ، ۲۳:۱۵ ابوالفضل ثابت
یکی از مشکلاش اینه که به غیر از هزینه برای دامنه باید یه پولی هم به بیان بدی این یکی واقغا مسخره است

پاسخ:
دوستانی که دامنۀ بیان دارن کم نیستن. نمی‌دونم سیستمش چطوریه خودم.
۲۲ خرداد ۹۸ ، ۰۱:۱۴ چنگیز سیبیل
دقیقا تنها دلیلی که من نمیام بیان گزینه اول 
بعدشم خیلی فوضولن نمیذارن بیشتر از ده تا پست تو روز بذاری ... اصن رو بد چیزی دس گذاشتی می تونم تا فردا صبح بگم :))
پاسخ:
الان که عضوی که. مرحلۀ اول این دنگ و فنگ‌ها رو داره. 
.
چطوری ده تا پست تو یه روز؟ من یه بار چهار پست تو یه روز گذاشتم. چهار تا تک بیت بود. دیگه خودم از پنل بدم می‌اومد :))
فضای آپلود اضافه هم که میخریم، تا یه زمانی اعتبار داره! یعنی شما هر امکان اضافه‌ای بخوای هر سال باید بابتش پول بدی!!! خب یعنی چی؟!!! :/
پاسخ:
کلاً هر امکاناتی که بخری باید سالانه تمدیدش کنی.
۲۲ خرداد ۹۸ ، ۱۶:۴۶ روناک رخساری
پرشین بلاگ رو ندیدید :))
اینجا خیلی خوبه که
پاسخ:
خب گفتیم یه کم با بالاتر مقایسه‌ش کنیم. :)

بلاگ های بیان قدرت سئوش چطوره به نظر شما؟
پاسخ:
خیلی سؤالت تخصصی شد. بلد نیستم. :)
در این حد می‌دونم که مثلاً اگر پست خاصی نوشته باشم و عنوان خاصی داشته باشه، وقتی توی گوگل سرچ می‌کنم سریع میره سراغ وبلاگ خودم. 
کم و بیش اتفاق افتاده که مثلاً یه چیزی رو سرچ کردم و همون صفحۀ اول رسیدم به وبلاگم.  
۲۲ خرداد ۹۸ ، ۲۰:۱۸ چنگیز سیبیل
من عضو نشدم ... دفعه اول که اومدم دنگ وفنگاشو دیدم رفتم دیگه نیومدم اینجا هم مال یکی دیگه است که احتمالا در جریان نیست دست منه:/
هرگز به توانایی های من شک نکن من بالای ده پست میزنم حالمم بهم نمیخوره 
البته طبق تعریف تو پستای من زرد هستند :)
پاسخ:
یعنی اون چنگیز سبیل بلاگفا با این چنگیز سبیلی که شما هستین دو نفره؟ 
۲۲ خرداد ۹۸ ، ۲۲:۵۵ چنگیز سیبیل
اخه چرا ؟؟ چرا اخه 
بابا جان سیبیل ... چنگیز سیبیل:/ 
صدبار بهت گفتم... بابت  تو یه تار سیبیلم سفید شد:/
پاسخ:
آهان. بیا دیدی خود شمایی؟ می‌خواستم مطمئن بشم. برا همین نوشتم سبیل.
۲۲ خرداد ۹۸ ، ۲۳:۲۶ چنگیز سیبیل
مگه من گفته بودم نیستم؟ می ارزید یه سیبیلم سفید شه؟:|
پاسخ:
ملت شهید میشن این‌قدر غرغر نمی‌کنن. برو از اون تار سیبیل سفید شده خجالت بکش. تازه میگن مویی که سفید شده باشه ریشه‌هاش محکم میشه. براش خوبه.
۲۳ خرداد ۹۸ ، ۰۰:۲۸ چنگیز سیبیل
وقتی شهید شدن چجور غر بزنن؟!؟ ماجرای شهید زنده رو جدی گرفتیا:))
پاسخ:
:))))
گل گفتی.درست گفتی.صحیح گفتی.ایول.گفتی.و حرف دل زدی.دمت گرم.
به خدا فضای اینستا و تلگرام داغونه.ما از اونجاها به اینجا کوچیدیم.ما دیدیم و اومدیم.ما دلمو برای یکم سفره ی دل تنگ شده بود که سر زدیم اینورا و جدی جدی وبلاگ زدیم.پس نکنید این کارو باما.خاهشا.
مرسی واسه شرکتت.
پاسخ:
دم و بازدمت گرم :)
.
امیدوارم به وبلاگ عادت کنی و راحت‌تر بتونی باهاش کنار بیای. فضای وبلاگ، فضای خوبیه برای جدی‌تر نوشتن.
ممنون که برای بهبود بیان تلاشتونو کردید. امیداورم توجه کنن.
باید منم یه پست در این مورد بزارم.
پاسخ:
ان‌شاءالله توجه بشه.

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی